89939317-m_8385.jpg
63126323-m_8f76.jpg
47381298-m_8489.jpg
56029746-l_0b24.jpg
57997098-m_24dc.jpg
84370812-l_6547.jpg
33458120-l_c381.jpg
32882002-l_1045.jpg

Ciąża, poród, zdrowie i wychowanie dzieci

Forum

50 aktywnych użytkowników

najnowsze posty

Newsy

Nauka i rozwój dziecka

Pytania do lekarzy

Lek.  Izabela Lenartowicz Dermatolog, Katowice umów wizytę

Jak leczyć trądzik u 32-letniej osoby?

Witam proszę zacząć wizytę od konsultacji u lekarza medycyny estetycznej , bądź dermatologa. Skóra zostanie dokładnie obejrzana i zbadana, zostaną dobrane jak najodpowiedniejsze metody leczenia. Najskuteczniejszą metodą na blizny i trądzik jest zastosowanie peelingów medycznych w połączeniu z lekami do stosowania na skórę odpowiednio dobranymi do stanu skóry. Można wykonać badania helicobacter pylori, badania na posiew bakteriologiczny oraz odwiedzić dobrego dermatologa, który dobierze terapię lekową doustną oraz preparaty do smarowania na skórę.

mgr  Irena Mielnik-Madej Psycholog, Kraków umów wizytę

Co oznaczają zaburzenia równowagi i zawroty głowy u 32-latka?

Dzień Dobry Panu, Dziękuję Panu za kontakt :) Nie napisał Pan, jaki styl życia obecnie prowadzi Pan na co dzień - co ma fundamentalne znaczenie dla dobrostanu fizycznego/psychicznego.mentalnego: 1. Jak jest u Pana z regularną (umiarkowaną) aktywnością fizyczną? 2. W jaki sposób radzi Pan Sobie ze stresem emocjonalnym? 3. Czy i jak dawno wykonał Pan podstawowe badania kontrolne? 5. Czy wstaje Pan zregenerowany? 6. jak jest u Pana z suplementacją? 7. jaki jest styl Pana odżywiania? 8. Jakieś używki? Zaprezentowane przez Pana symptomy, wskazują na objawy nerwicowo/lękowe - celowa byłaby osobista konsultacja diagnostyczna (Psycholog/Psychoterapeuta) celem diagnostyki symptomatycznej oraz leczenia psychoterapeutycznego, najlepiej w paradygmacie poznawczo-behawioralnym. Dodatkowo, kontrolna/osobista konsultacja, u Lekarza pierwszego kontaktu (który zadecyduje o ewentualnym/dalszym postępowaniu diagnostycznym (oraz ew. konsultacja neurologiczna (celem rozwiania u Pana wątpliwości, pochodzenia neurologicznego). Serdeczności oraz tylko satysfakcjonującego samopoczucia Panu życzę! irena.mielnik.madej@gmail.com tel. 502 749 605

mgr  Irena Mielnik-Madej Psycholog, Kraków umów wizytę

Jak radzić sobie z poczuciem bezsilności?

Dzień Dobry Panu, Zacznę od podziękowania Panu, że wyszedł Pan z inicjatywą, by podzielić się swoją częścią historii osobistej/rodzinnej, która (dzięki Pana opisowi) przedstawia się jako smutna historia - kiedy to dane było Panu w dzieciństwie, odczuwać samotność i poleganie tylko na Sobie... Z zaprezentowanej przez Pana relacji, wnioskuję, że nie było u Pana w domu rodzinnym dzielenia się Swoimi uczuciami/potrzebami.wątpliwościami/obawami, czy nawet poczuciem lęku - co jest immanentną treścią ludzkiego życia - przez co nabył Pan wzory komunikacyjne, nie inspirujące do "zamiany minusów w plusy"... Dla optymalnego rozwoju wewnętrznego/kształtowania Osobowości, od najwcześniejszych lat, fundamentalne znaczenie ma dzielenie się Tym, Co się odczuwa. Nie ma nic gorszego dla dobrostanu, kondycji psychicznej/fizycznej jak nie mówienie/nie dzielenie się Swoimi doznaniami emocjonalnymi. Napisał Pan, za słowami Pana: "...Przyjaciół praktycznie nie mam wogole i w sumie nie wiem czy chce mieć teraz mam ochotę jedynie spać. Nawet nie umiem żyć w społeczeństwie jestem takim odludkiem chciałem to zmienić ale nie umiem. Czuję pustkę i nie chęć. Nie mam żadnych uczuć jedynie co czuje to smutek... ." Zaprezentowane przez Pana symptomy, wskazują na mocno przewlekający się stan obniżonego nastroju (stan depresyjny), to jest czas, by zadbał Pan o Swoje zdrowie. Tak więc, proszę już nie pozostawać samemu ze Sobą, w Pana przeżywaniu emocjonalnym i z tymi doznaniami - proszę sięgnąć po niezbędne dla Pana wsparcie specjalistyczne - kontaktując się osobiście z Poradnią Zdrowia Psychicznego, w ramach NFZ-tu, bez skierowania albo prywatnie - celem diagnostyki symptomatycznej oraz komplementarnego leczenia (m. in. psychoterapeutycznego). Serdeczności oraz odkrycia sensu w codzienności Panu życzę! irena.mielnik.madej@gmail.com tel. 502 749 605

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog, Chorzów umów wizytę

Jak radzić sobie z bardzo zaborczym partnerem?

Jeśli nie wprowadzicie Państwo zmian, nie postawi Pani granic, a partner nie podejmie wysiłku (np psychoterapii pary lub psychoterapii indywidualnej) w celu poradzenia sobie z nadmierną (rozumiem także, że nieadekwatną) zazdrością, to prawdopodobnie w relacji nic się nie zmieni. W tej sytuacji, konieczne jest podjęcie zdecydowanych kroków, szczególnie, że - jak wynika z Pani opisu- dochodzi do przemocy nie tylko psychicznej, ale także fizycznej. Jeśli faktycznie oboje jesteście Państwo zmotywowani, żeby utrzymać relację, warto podjąć pracę nad sobą w procesie psychoterapii. Specjalista pomoże nie tylko zatrzymać błędne koło zazdrości, przemocy i unikania, radzić sobie z emocjami, jasno się komunikować i rozwiązywać konflikty bez używania siły czy szantażu. Wymaga to jednak zaangażowania i współpracy obojga partnerów. Jeśli trudno o motywacje czy potrzeba zmiany jest tylko z jednej strony- warto przemyśleć, czy -pomimo miłości- taki związek dobrze rokuje na przyszłość? Czy będzie Pani szczęśliwą prawie na każdym kroku ustępując partnerowi i coraz częściej wycofując się ze swoich potrzeb i rezygnując z siebie? Zachęcam do przemyślenia możliwości i podjęcia decyzji w zgodzie ze sobą.

mgr  Irena Mielnik-Madej Psycholog, Kraków umów wizytę

Jak radzić sobie z autystycznym dzieckiem?

Dzień Dobry Pani, Dziękuje Pani za zaufanie :) W odpowiedzi na Pani pytanie: 1. istotnym elementem jest tzw. środowisko komunikacyjne (m. in. Rodzice, ew. społeczność przedszkolna, itp.) w którym jest pewna przewidywalność, co może się zdarzyć - po to, by Pani Synek miał możliwość przewidzieć sytuacje/zdarzenia, bez udziału nadmiaru emocji (towarzyszącej nieprzewidywalności/zmianie). 2. Istotne jest komunikowanie się z Dzieckiem w łagodny sposób oraz komunikowanie się z Dzieckiem, w sposób jak najbardziej prosty. 3. Wyrażać zgodę na ciszę (pauzę w mówieniu). 4. Wzmacniać intencję komunikacyjna Dziecka, poprzez pochwalenie, ponowne zwerbalizowanie komunikatu i pomoc w tym Dziecku. 5. Ważnym fundamentem jest regeneracja organizmu, w czasie snu - poprzez przestrzeganie regularnych godzin snu. 6. Ważnym jest, by zadbać o komunikacje Dziecka z innymi Dziećmi. 7. Zbyt duża stymulacja sensoryczna (również) może utrudniać wygaszanie echolalii. 8. Praca terapeutyczna, pod okiem Terapeuty. Mam nadzieję, że udało mi się odpowiedzieć na Pani pytanie. Serdeczności, pomyślności oraz radości dla Pani i Synka życzę! irena.mielnik.madej@gmail.com tel. 502 749 605

Mgr  Bożena Waluś Psycholog, Gliwice umów wizytę

Jak radzić sobie z niską samooceną u 25-latki?

Szanowna Pani, Samoocena, czyli poczucie własnej wartości, kształtuje się w procesie socjalizacji. Wiele czynników składa się na poczucie własnej wartości, takich jak; postrzeganie samego siebie, wiara w siebie, własna skuteczność, samoakceptacja, poczucie własnej godności. Ogólnie mówiąc jest to opinia nas samych o sobie, inaczej mówiąc negatywne automatyczne myśli dotyczące siebie, wysoki krytycyzm w stosunku do siebie. Wskazana jest pomoc psychologa/psychoterapeuty, proces terapeutyczny umożliwi zrozumieć swoje zachowanie w określonym kontekście (sytuacji) i umożliwi zmodyfikować wzory myślenia, to wpłynie na poprawę funkcjonowania społecznego. Poczucie własnej wartości czyli samoocenę trzeba odbudować, tak żeby była optymalna i stabilna. Przekonania i opinie na własny temat w oparciu o doświadczenia życiowe kształtują samoocenę. Szczególnie negatywne komunikaty i doświadczenia w procesie rozwoju są istotą niskiego poczucia własnej wartości. Spróbuj zastanowić się jaką wartość sobie przypisujesz, zastanów się, jak ta opinia wpływa na twoje myśli i uczucia, w związku z tym, jakie działania podejmujesz: 1)Czy doceniasz siebie? 2)Czy lubisz siebie? 3)Czy akceptujesz swoje zachowanie? 4)Jaka jest twoja skuteczność? 5)Czy masz poczucie własnej godności? 6)Jak widzisz siebie? Negatywne przekonania na własny temat - wysoki samokrytycyzm jest wskaźnikiem, który pokazuje, że skupiasz się na własnych słabościach, wadach i jednocześnie nie doceniasz swoich zalet. Emocje, które są synchronizowane z negatywnymi myślami to; smutek, lęk, frustracja, złość, poczucie winy i wstydu. Myśli i emocje mają wpływ na nasze zachowanie - obserwuje się to w różnych sytuacjach; trudność w asertywnym wyrażaniu potrzeb, niezdecydowanie w realizacji planów życiowych. Mogą pojawiać się też dolegliwości somatyczne; napięcie, zmęczenie, ból głowy. Wskazane jest leczenie metodą psychoterapii poznawczo - behawioralnej. Terapia poznawczo-behawioralna pozwala zrozumieć problem, im lepiej rozumiemy problem, tym łatwiej sobie z nim radzimy - poprawi się Pani funkcjonowanie społeczne oraz ustabilizuje się Pani samoocena, co wpłynie na dobrostan psychiczny. Pozdrawiam serdecznie

Mgr  Justyna Piątkowska Seksuolog, Gdynia umów wizytę

Dlaczego 26-letni partner nie chce uprawiać seksu?

Dzień dobry! Partner powinien skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić badania diagnostyczne, aby rozważyć różne możliwości leczenia. Ważne także, jaki jest jego osobisty stosunek do współżycia. Czy spadek libido jest dla niego problemem, czy chciałby to zmienić i ma motywację np. do psychoterapii, czy zaspokaja potrzeby seksualne w inny sposób, np. poprzez masturbację czy kontakt z pornografią itp. Pozdrawiam!

POPULARNE PREPARATY

Znajdź preparat według kategorii

125 850

partnerzy