Imiennik — imiona na literę N

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznacza: ponad walką, pokojowy, szczęśliwy. Wspomniane w dokumentach z 1211 roku jako Niebor Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Nabur.

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznacza: ponad walką, pokojowy, szczęśliwy. Wspomniane w dokumentach z 1211 roku jako Niebor. Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Nabur.

Jest to staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na ("na") oraz dar ("upominek, dar, ofiara"). Mogło ono oznaczać "ten, który jest darem".

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznacza: ponad walką, pokojowy, szczęśliwy. Wspomniane w dokumentach z 1211 roku jako Niebor.

Jest to imię żeńskie, nawiązujące do jednej z trzech cnót wiary. Modne na Zachodzie imię Nadia jest zdrobnieniem od rosyjskiej wersji tego imienia, Nadieżdy.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów nad- ("nad" lub człon pochodzący od innych wyrazów) i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Być może oznaczało "tego, kto przynosi prawdziwy pokój".

Jest to staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na ("na") oraz -god (goditi - "robić coś w stosownym czasie, dopasowywać, czynić odpowiednim"). Mogło ono oznaczać "ten, który pojawił się w stosownym czasie".

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od imienia Nahum, pochodzącego od hebrajskiego słowa "ten, który przynosi ukojenie".

Jest to staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na oraz -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono więc oznaczać "ten, który pojawił się w czasie pokoju" albo "ten, dzięki któremu zapanuje pokój".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: najdzielniej myślący i sławny. Wspomniane w dokumentach z 1200 roku jako Nasław