Imiennik — imiona na literę E

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Powstało z od połączenia starogermańskich słów eber - "dzik" i hard - "dzielny".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów ebur- ("dzik, odyniec") i wulf ("wilk").

Jest to staroangielskie imię żeńskie, składające się z członów ed" "majątek dziedziczny, posiadłość dziedziczna" i"burg" "ochrona, opieka". Imię oznacza "opiekunka posiadłości".

Jest to włoska forma norweskiego lub szwedzkiego Hedda, co stanowi zdrobnienie od imienia Hedwig, czyli germańskiej formy imienia Jadwiga. Ciekawostka Edda to nie tylko imię, ale także nazwa węgierskiej grupy muzycznej, a także najważniejszej islandzkiej nagrody filmowej i telewizyjnej.

Jest to imię pochodzenia staroangielskiego, od słowa ede, lub od germańskiego ead ("bogactwo, szczęście, dobrobyt") i ger ("włócznia"). Oznacza tego, który jest "waleczny i szczęśliwy", "obrońcę dziedzictwa lub majątku - mężnego, dzielnego rycerza".

Jest to imię germańskie, pochodzące od słów ed- "majątek, dziedzictwo", -mund "opieka". Edmund zatem to "opiekun dziedzicznej posiadłości". W Polsce imię to występuje od XIV wieku.

Jest to imię pochodzenia staroangielskiego, żeński odpowiednik imienia Edmund. Wywodzi się od słowa oznaczającego "obrończyni, opiekunka majątku, bogactwa".

Jest to imię pochodzenia germańskiego, częste wśród królów angielskich. Słowo ead oznacza "pomyślność, dobrobyt, szczęście", a także "obrońca".

Jest to imię żeńskie pochodzenia angielskiego, odpowiednik imienia Edward. W języku staroangielskim słowo ead oznacza "pomyślność, dobrobyt, szczęście", a także "obrońca".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pomyślność", "szczęście" lub "przyjaciel".