Imiennik — imiona na literę F

Jest to żeński odpowiednik łacińskiego imienia Fabiusz.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Znaczy tyle, co "należący do Fabiusza" (mężczyzny z rodu Fabiuszów). Nazwa rodowa Fabiuszy wywodzi się zaś od słowa faba ("bób") i pierwotnie oznaczała osobę zajmującą się uprawą bobu.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Fabiuszów.

Jest to imię żeńskie, pierwotnie zdrobniała forma imienia Fabia.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się nazwy rzymskiego rodu Fabiuszów, która z kolei pochodzi od łacińskiego faba - "fasola".

Łacińskie imię męskie, pochodzi od słowa faber oznaczającego "rzemieślnik".

Jest to imię pochodzenia łacińskiego. Powstało od słowa, które znaczy: "rzemieślnik, rękodzielnik".

Jest to germańskie imię żeńskie. Składa się z elementów Ermen" od słowa ermana, oznaczającego "wielki, wszechogarniający". Było to imię półboga germańskiego. A także trut, od słowa thrdi ("moc, siła") pomieszanego z drda ("ukochany, miły"). Ciekawostka Inna formą imienia jest Irmentruda.

To staropolskie imię męskie, złożone z elementu chwali-, co oznacza "chwalić, sławić, dziękować" i "bog, czyli "Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście". Imię oznacza "tego, który sławi szczęście", "tego, który sławi Boga". Ciekawostka Innymi formami imienia są: Chwalibog, Chwaliboż, Faliboż. Pierwsze wzmianki o tych imionach pochodzą z 1258 roku, a w formie Falibog imię pojawiło się po raz pierwszy ok. 1265 roku.

To staropolskie imię męskie, złożone z elementu chwali-, co oznacza "chwalić, sławić, dziękować" i "bor, czyli "walka". Oznacza "tego, który sławi walkę".