Nadopiekuńczy rodzice

Opiekowanie się dziećmi i ich wychowanie to dla wielu rodziców zadanie, do którego podchodzą ze swoistą strategią. W imię dobra dziecka organizują mu życie codzienne, szkolne, towarzyskie i ewentualną przyszłość. Kiedy dziecko jest małe, społecznie przyjętą normą jest fakt, że to rodzice zawiadują jego aktywnością. Inaczej sprawa wygląda w przypadku nastolatków lub młodych dorosłych, wobec których rodzice nadal są nadopiekuńczy.

Polecane wideo:

Jak nie zostać nadopiekuńczym rodzicem?

Bardzo łatwo stać się niedopiekuńczą mamą lub tatą. Jak się ustrzec przed takim zachowaniem?

1. Jak objawia się nadopiekuńczość?

Nadopiekuńczość to pewna cecha charakteryzująca relacje między rodzicami a dziećmi. Nierozerwalnie wiąże się z postawami rodzicielskimi i ma wpływ na stosowanie metod wychowawczych. Każda postawa rodzicielska to pewnego rodzaju struktura psychiczna ojca lub matki, która kształtuje się w nich od dzieciństwa, kiedy czerpali oni wzorce od swoich rodziców. W rodzicielskiej postawie zawiera się wiedza o dziecku oraz uczucia, które rodzice do dziecka żywią. Za tym wszystkim idą działania, które podejmują rodzice wobec swojego dziecka. Charakter tych działań warunkowany jest poprzez bliskość uczuciową w rodzinie.

Nadopiekuńczość wobec dzieci wiąże się z koncentracją rodzica na dziecku do tego stopnia, że rodzice bardzo często rezygnują z własnych potrzeb. Dodatkowo charakterystycznym postępowaniem nadopiekuńczych rodziców kieruje wola spełnienia swoich wyobrażeń o idealnym rodzicielstwie. Rodzice wyręczają dzieci w wielu, nawet prostych czynnościach, kontrolują każdy krok dziecka i bezustannie korygują ewentualne niedociągnięcia. Podejście nadopiekuńczych rodziców do dziecka jest bezkrytyczne, często nazbyt wyrozumiałe w stosunku do postępowania dziecka.

2. Konsekwencje nadopiekuńczości

Małe dziecko nadopiekuńczych rodziców nabiera przekonania, że świat poza domem jest nieprzyjazny. Uczy się, że tylko mama i tata tak naprawdę gwarantują ochronę przed konsekwencjami różnych, często nagannych czynów. Starsze dzieci bywają izolowane od grupy, bo to nadopiekuńczy rodzice wybierają im przyjaciół. Tym samym młody człowiek nie ma specjalnych szans na zderzenie się z rzeczywistością, w której często o akceptację grupy trzeba zabiegać. Nie jest to dla niego korzystne, ponieważ nie może się także przy okazji dowiedzieć, jak komunikować się z ludźmi o różnych poglądach, różnej kulturze i tym samym wyciągać istotne dla siebie wnioski, prezentować własną odrębną tożsamość. Nabiera także przekonania, że sam nie ma wystarczających umiejętności i mocy sprawczej, nie ufa swoim możliwościom, nie wykształca w sobie wystarczających zasobów radzenia sobie z trudnościami i w ostateczności, jako dorosły, oddaje ster własnego życia innym ludziom. Jest do tego przyzwyczajony od dzieciństwa, kiedy to mama lub tata albo oboje podejmowali za niego wszelkie decyzje. Inną stroną nadopiekuńczości jest też stosowanie przez rodziców ciągłych zakazów lub nakazów, dokonywanie ciągłych wyborów za dziecko, które w konsekwencji często prowadzą do tego, że dziecko nie podejmuje wyzwań. Rodzice nie uczą go odwagi, tylko stania z boku i przyglądania się temu, co „los przyniesie”.

Nadopiekuńczość, czyli innymi słowy tzw. parasol ochronny lub chowanie pod kloszem, może zaburzyć rozwój samodzielności i samodecydowania o sobie. W zasadzie prowadzi to do upośledzenia funkcji społecznych u takich osób.

mgr Anna Czupryniak, ponad rok temu

Metody wychowywania

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Metody wychowywania
Metody wychowywania

Jak wymagać od dziecka?

Jak wymagać od dziecka?

Stawianie dziecku wymagań w sposób jasny, spokojny i stanowczy jest sztuką, której możemy się uczyć bez problemu w każdym wieku. Musimy jedynie dokonać świadomych wyborów.

Metody wychowywania

Rozmowa z dzieckiem

Rozmowa z dzieckiem

Rozmowa z dzieckiem powinna być wyważona. Z jednej strony maluchowi należy wytłumaczyć wiele rzeczy, z drugiej należy zrobić to tak, by dziecko poczuło się zaciekawione. Niewielu rodziców wie, że rozmawianie z dzieckiem i tłumaczenie mu czegoś to dwie...

Metody wychowywania

Wychowanie trzylatka

Trzylatki są nieco spokojniejsze od dwulatków. Wiedzą już, że mają swoje miejsce w społeczeństwie, że są czyimś synkiem lub córką, siostrą lub bratem. Przeważnie opanowały już swoją fizjologię oraz czynności samoobsługowe, które w dodatku sprawiają im...

Metody wychowywania

Wywiad z Dorotą Zawadzką

metodą jest rozmowa z rodzicem. Rozmowa poparta argumentami za rozwiązaniem proponowanym przez dziecko. Co zaś się tyczy dyktowania zasad w domu

Metody wychowywania

Jak motywować dziecko bez przekupstwa?

Jak motywować dziecko bez przekupstwa?

, jak się okazuje, większość rodziców jako motywację stosuje metodę kija i marchewki bądź system kar i nagród. A to błąd. Jak zatem motywować, by dziecko (...) z tej motywacji korzystało? Bądź przykładem Nikt nie...

Metody wychowywania

Martusia przeprowadza się

Martusia to wesoła, ciekawa świata i bardzo rezolutna siedmioletnia dziewczynka. Jej bystre niebieskie oczka, zadarty nosek i pucułowata buzia budzą sympatię zarówno dzieci jak i dorosłych. Martusia ma mnóstwo znajomych i niesamowite pomysły a w jej słowniku...

Metody wychowywania

Love bumping - nowa metoda wychowawcza

Love bumping - nowa metoda wychowawcza

z najnowszych metod wychowawczych, której zwolenników przybywa z każdym dniem. Na czym polega „love bombing"? Przytulaj każdego dnia Wydaje (...) . W tym czasie rodzic jest całkowicie skoncentrowany na swoim maluchu: przytula go, głaszcze,...

Metody wychowywania

Co zamiast karania?

Co zamiast karania?

Felieton Anny Liszewskiej Co robicie, kiedy dziecko po raz kolejny was nie słucha? Znowu uderzyło kolegę, nie posprzątało zabawek, znowu biega po markecie i beztrosko oddala się od nas, ignoruje nasze polecenia lub co gorsza, robi nam na przekór....