Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Faza folikularna

Cykl miesięczny u zdrowych kobiet w wieku reprodukcyjnym przebiega bardzo podobnie. Mimo różnic w długości miesiączki i obfitości krwawienia zasadnicze cechy cyklu są niezmienne. Pierwszego dnia miesiączki zaczyna się tak zwana faza folikularna. Wczesny etap tej fazy cyklu miesięcznego charakteryzuje się najniższym poziomem hormonów żeńskich: estrogenu i progesteronu. Faza folikularna dobiega końca, gdy hormon luteinizujący osiąga szczytową wartość i rozpoczyna się owulacja.

1. Faza folikularna a ciało kobiety

Na wczesnym etapie fazy folikularnej, po zakończeniu krwawienia, wyściółka macicy jest najcieńsza w całym cyklu. Najniższy jest także poziom wspomnianych już hormonów, progesteronu i estrogenu. W dalszej części fazy folikularnej dochodzi do zgrubienia wyściółki macicy, co ma związek z przygotowaniem organizmu kobiety na potencjalną ciążę. Faza folikularna trwa zazwyczaj czternaście dni, po czym następuje tak zwana faza lutealna. Jest to etap cyklu, który ma miejsce po owulacji i trwa do pierwszego dnia miesiączki. Podczas fazy lutealnej poziom estrogenu i progesteronu wzrasta, co przyczynia się do zmian w wyściółce macicy, które mają przygotować ją na przyjęcie embrionu. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, poziom hormonów spada, a wyściółka macicy zaczyna się złuszczać, co prowadzi do menstruacji.

2. Przebieg fazy folikularnej

W czasie fazy folikularnej 5-7 pęcherzyków w jednym lub obydwu jajnikach zaczyna rosnąć. Ich wzrost jest pobudzany przez hormon folikulotropowy. W miarę jak pęcherzyki stają się coraz większe, zaczynają wydzielać hormon estrogen. Hormon ten dostaje się do krwiobiegu i do przysadki mózgowej, gdzie powoduje zmniejszenie wydzielania hormonu folikulotropowego. Mechanizm tego procesu jest prosty – wyższy poziom estrogenu oznacza niższy poziom hormonu folikulotropowego. Jednak gdy pęcherzyki osiągną ostatnie stadium dojrzałości, dochodzi do istotnej zmiany. Jeden lub dwa pęcherzyki stają się dominujące i wydzielają jeszcze więcej estrogenu do krwiobiegu. Gdy estrogen osiągnie pełen pułap, zaczyna pobudzać wydzielanie hormonu folikulotropowego. Następnie przysadka mózgowa gwałtownie zatrzymuje produkcję hormonu folikulotropowego.

W tym momencie zaczyna się kolejna faza cyklu miesięcznego – owulacja. Kobieta, która chce zajść w ciążę, powinna uprawiać seks właśnie w czasie owulacji. Jak poznać, że nadeszła pora na starania o dziecko? Wystarczy obserwować swoje ciało. Typowe dla owulacji jest zwiększenie wydzielania śluzu z szyjki macicy. Wiele kobiet zauważa, że w połowie cyklu stają się nieco bardziej wilgotne, dzięki czemu stosunki płciowe są przyjemniejsze nawet mimo braku lubrykantów. Charakterystyczne jest także zadowolenie z własnego wyglądu i świadomość bycia atrakcyjną dla partnera. W czasie owulacji dochodzi również do lekkiego przesunięcia szyjki macicy do przodu, co można łatwo sprawdzić, wsuwając palec lub dwa do pochwy. W czasie dni niepłodnych szyjka macicy jest twardsza, natomiast podczas owulacji staje się bardziej miękka i lekko otwarta na przyjęcie spermy.

Owulację można rozpoznać również dzięki dolegliwościom bólowym w jednym z jajników, jednak nie u każdej kobiety pojawia się ten ból. Dochodzi także do podwyższenia temperatury ciała oraz podniesienia poziomu hormonu luteinizującego, który można wykryć za pomocą testu owulacyjnego.

Polecane wideo:

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Pomocy

~Takbardzochce • ostatni post 2 miesiące temu

6
Artykuły Metoda termiczna
Metoda termiczna

Podstawowa temperatura ciała

temperatury ciała, podobnie jak obserwacja śluzu, to naturalna metoda planowania rodziny. Aby móc stosować metodę termiczną, wykorzystuje się specjalny termometr owulacyjny. Rejestrowane zmiany podstawowej temperatury ciała wskazują na kolejne fazy cyklu menstruacyjnego. Pomiar temperatury pozwala więc ustalić moment owulacji, a wiedza ta umożliwia parze skutecznie starać się o dziecko lub uniknąć nieplanowanego poczęcia. Podstawy metody termicznej Na zmiany temperatury ciała kobiety wpływ ma poziom progesteronu we krwi. W fazie przedowulacyjnej, ze względu na wzrost zawierającego komórkę jajową pęcherzyka Graafa, zwanej również folikularną, stężenie progesteronu we krwi jest niższe, co wiąże się z niższą temperaturą ciała. W miarę wzrastania poziomu tego hormonu, wzrasta również temperatura. Wyższe temperatury notuje się w czasie owulacji i w fazie poowulacyjnej, czyli lutealnej. W cyklu, w którym nie zanotowano skoku temperatury, najprawdopodobniej nie doszło do jajeczkowania. Współżycie w czasie przypadającym na okres okołoowulacyjny daje duże szanse na zajście w ciążę, z kolei unikanie współżycia w tym czasie pozwala uniknąć ciąży niechcianej. Jak stosować metodę termiczną? Kobiety, które decydują się na stosowanie metody termicznej muszą codziennie mierzyć sobie temperaturę i nanosić uzyskane wartości na specjalną tabelę. Mierzenie temperatury powinno być pierwszą rzeczą, jaką robi się po przebudzeniu. Trzeba to zrobić zanim wstanie się z łóżka. Najlepiej, gdy termometr leży tuż przy łóżku, a kobieta nie musi się zbytnio przemieszczać, aby po niego sięgnąć. Ważne, aby codziennie mierzyć temperaturę o tej samej porze. Ewentualne półgodzinne odchylenie od stałej pory pomiaru nie zakłóci wyników. Za każdą spóźnioną godzinę trzeba od późniejszego pomiaru odjąć 0,1 stopnia Celsjusza, a za każdą godzinę wcześniej do wartości wcześniejszego pomiaru trzeba dodać 0,1 stopnia. Podstawową temperaturę ciała mierzy się po przynajmniej 5 godzinach snu. Zawsze należy stosować jeden sposób pomiaru - w ustach, pochwie lub odbytnicy, a termometr powinien być zawsze ustawiony w ten sam sposób. Uzyskana na karcie obserwacji krzywa termiczna pozwala ustalić moment owulacji. Dla typowego cyklu krzywa przebiega na niskim poziomie w fazie przedowulacyjnej, a w fazie okołoowulacyjnej podnosi się o kilka dziesiątych stopni Celsjusza. Ten wyższy poziom krzywej utrzymuje się przez całą owulację i fazę poowulacyjną. Niektóre kobiety obserwują spadek temperatury tuż przed owulacją. Wyższa temperatura utrzymująca się przez 18 lub więcej dni po owulacji jest wskazaniem do przeprowadzenia testu ciążowego. Metoda termiczna pozwala na dokładne poznanie cyklu menstruacyjnego. Po kilku miesiącach stosowania tej metody można szukać pewnych prawidłowości w przebiegu faz cyklu. U kobiet z nieregularnymi cyklami największe różnice mają miejsce w fazie przedowulacyjnej. Faza poowulacyjna pozostaje stosunkowo stała, a różnice w jej długości wynoszą 1-2 dni. Zazwyczaj owulacja ma miejsce około 14 dni od końca całego cyklu, co u kobiet z cyklem 28-34-dniowym przypada na 14.-20. dzień cyklu. Błędnym jest więc wyznaczanie momentu owulacji na środek cyklu. Zakłócenia podstawowej temperatury ciała Temperatura ciała kobiety uzależniona jest od wielu czynników. Na zmiany temperatury wpłynąć może: brak snu; zły sen; stres; złe samopoczucie; zaburzenia rytmu dobowego; zmiany trybu życia; choroby; przyjmowanie leków; duży wysiłek fizyczny; zmiana klimatu; długa podróż; spożywanie alkoholu; jedzenie późnym wieczorem. Wszystkie tego typu okoliczności powinny być uwzględnione na karcie cyklu. Należy je brać pod uwagę interpretując krzywą termiczną. Niekiedy tego typu zdarzenia nie wpływają na przebieg krzywej termicznej i nie przeszkadzają w określeniu momentu skoku temperatury utożsamianego z owulacją. Bywa jednak, że dane zdarzenie zakłóca przebieg krzywej, a wtedy nie należy takiego pomiaru brać pod uwagę - na karcie zaznacza się go kółeczkiem. Pomiar podstawowej temperatury ciała jest dużym wyzwaniem, gdyż wymaga dokładności, systematyczności i czasu. Szczególnie problematyczny jest dla kobiet zapracowanych, które wiecznie się spieszą. Pośpiech nie sprzyja bowiem precyzyjnemu dokonywaniu i interpretowaniu pomiarów. Ponadto kobiety, u których często zdarzają się sytuacje, które mogą zakłócać wyniki pomiaru prawdopodobnie nie skorzystają na metodzie termicznej.

Metoda termiczna

Termometr owulacyjny

Termometr owulacyjny

się na metody objawowo-termiczne i termiczne. Wszystkie wymagają częstego mierzenia temperatury ciała i jej zapisywania. Czym termometr owulacyjny różni (...) Termometr owulacyjny jest niezbędny dla kobiet, które stosują naturalne metody planowania rodziny i określania płodności. Mierzenie temperatury ciała

Metoda termiczna

Co to jest owulacja?

; kobieta powinna prowadzić wykresy temperatury - jest to tzw. metoda termiczna; po zakończonej owulacji, czyli po uwolnienia jajeczka do jajowodu (...) . Obserwacja cyklu menstruacyjnego jest jedną z naturalnych metod planowania rodziny. W wyznaczaniu dnia jajeczkowania pomagają testy owulacyjne

Zaburzenia fazy lutealnej

Długa faza lutealna

Fazy cyklu miesiączkowego każdej kobiety to: menstruacja, faza folikularna, owulacja, faza lutealna. Menstruacja to czas krwawienia, a (...) dni. Faza folikularna, czyli proliferacyjna, to okres dość intensywnego wzrostu błony śluzowej wydalonej w czasie menstruacji. W tym czasie dojrzewa

Badania przed ciążą

Badanie poziomu hormonów

od fazy cyklu, której badanie zostało przeprowadzone: faza folikularna - 0-587 pmol/l, owulacja - 124-1468 pmol/l, faza lutealna - 101-110 (...) folikularna owulacja 1,5 - 5,5 nmol/l, faza lutealna 3,0-68,0 nmol/l, menopauza Niski poziom hormonu odpowiada za obfite i nieregularne

Zaburzenia hormonalne u kobiet

Cykl bezowulacyjny

menstruacyjnego u kobiety, występują w nim cztery fazy: menstruacja, faza folikularna, owulacja, faza lutealna. Cykl bezowulacyjny zawiera (...) Cykl bezowulacyjny (czyli anowulacja) to taki cykl menstruacyjny, w którym nie pojawia się owulacja ani faza lutealna. Nie jest to choroba w sama

Niepłodność kobiet

Zaburzenia fazy lutealnej

i następuje krwawienie. Następnie rozpoczyna się faza folikularna, trwająca od około 6 do 13 dnia cyklu. W tej fazie pod wpływem FSH dochodzi do wzrostu kilku pęcherzyków jajnikowych, a następnie wybrania z nich jednego pęcherzyka dominującego. Dochodzi także do znacznego wzrostu stężenia estrogenów, które stymulują błonę śluzową macicy do odbudowy, błona ta grubieje, wzrasta liczba i objętość gruczołów i zwiększa się jej unaczynienie. Około 14 dnia pod wpływem nagłego wzrostu stężenia LH dochodzi do owulacji, czyli uwolnienia komórki jajowej z pęcherzyka jajnikowego. Po owulacji pęcherzyk ten przekształca się w ciałko żółte, które stymulowane w dalszym ciągu przez LH produkuje progesteron. Jest to właśnie faza lutealna cyklu trwająca od około 15 do 28 dnia cyklu. Wzrastające stężenia progesteronu, którego szczyt wydzielania przypada na mniej więcej 22 – 23 dzień cyklu powodują dalszy wzrost grubości błony śluzowej, gruczoły stają się szersze i mają faliste ukształtowanie, grubieje nabłonek gruczołowy, tkanka łączna podścieliska jest obrzęknięta, a komórki gromadzą glikogen, lipidy i białka. Wszystko to ma na celu przygotowanie do zagnieżdżenia się zarodka. Jeżeli do zapłodnienia nie dojdzie to stężenie progesteronu spada, a to prowadzi do zmian degeneracyjnych w śluzówce macicy i w efekcie do jej złuszczania się podczas menstruacji. Rozpoznanie i leczenie zaburzeń fazy lutealnej W przypadku podejrzenia zaburzeń fazy lutealnej podstawowe znaczenie dla postawienia takiego rozpoznania ma określenie czasu jej trwania. Najczęściej wykorzystuje się do tego pomiar podstawowej ciepłoty ciała, ponieważ w dniu owulacji temperatura ciała kobiety podnosi się o około 0,5 stopnia Celsjusza i trwa to przez całą fazę lutealną, aż do wystąpienia miesiączki. Na tej podstawie określa się czas trwania fazy lutealnej, która prawidłowo powinna trwać 10 do 12 dni. Drugą konieczną przesłanką dla stwierdzenia zaburzeń fazy lutealnej jest stwierdzenie obniżonego stężenia progesteronu mierzonego 7 dni po domniemanej owulacji. Obie te nieprawidłowości, czyli skrócenie fazy letalnej i niskie stężenia progesteronu upoważniają do postawienia diagnozy zaburzeń fazy lutealnej. Oznacza to, że w wyniku zbyt krótkiego czasu trwania fazy lutealnej i zbyt niskiego stężenia progesteronu śluzówka macicy nie jest odpowiednio przygotowana do zagnieżdżenia zarodka. W takich przypadkach próbuje się w leczeniu stosować progestageny i gonadotropinę kosmówkową w ciągu całej drugiej fazy cyklu, aby poprawić przygotowanie endometrium. Natomiast biorąc pod uwagę to, że prawidłowa funkcja ciałka żółtego zależy od prawidłowego rozwoju pęcherzyka jajnikowego stosuje się także w celu stymulacji jego rozwoju antyestrogeny i gonadotropiny. Jako metoda ostatniej szansy, jeśli ta terapia nie pomoże i kobieta nadal nie może zajść w ciążę pozostają jeszcze techniki wspomaganego rozrodu. (...) Faza lutealna cyklu miesięcznego kobiety to czas od wystąpienia owulacji aż do pierwszego dnia miesiączki. W prawidłowym cyklu jej długość wynosi

Metody ułatwiające poczęcie

Olej z wiesiołka

Olej z wiesiołka

dnia cyklu, czyli pierwszego dnia krwawienia miesiączkowego do momentu owulacji (jest to faza folikularna, czyli pierwsza faza cyklu). Olej wiesiołkowy (...) odstawiamy w drugiej fazie cyklu (jest to faza lutealna), gdyż prostaglandyna, której poziom podnosi, wywołując skurcze macicy mogłaby

Dieta przed ciążą

Co jeść, żeby zajść w ciążę?

Co jeść, żeby zajść w ciążę?

(jajeczkowaniu). Faza folikularna trwa około 9 dni i w tym czasie warto jeść produkty, który wspomagają rozwój pęcherzyka. Nasza dieta w tym okresie powinna (...) tym samym niedoborów żelaza. W czasie menstruacji unikajmy alkoholu, kofeiny, ostrych przypraw. Dieta w fazie folikularnej W fazie folikularnej organizm