Wymyślony przyjaciel

Wymyślony przyjaciel to efekt bujnej wyobraźni malucha. Zwykle rodzice wpadają w panikę, kiedy ich szkrab mówi sam do siebie i zapewnia, że towarzyszy mu przyjaciel, którego nie widać. Wyimaginowany kumpel stanowi odzwierciedlenie krainy fantazji dziecka – świata, który jest równoległy do tego realnego. Nie warto się niepokoić, gdy nasze dziecko ma wymyślonego przez siebie przyjaciela. Jest to zjawisko całkiem normalne wśród przedszkolaków i co więcej, pożądane z punktu widzenia rozwoju umysłowego.

Polecane wideo:

1. Świat fantazji dziecka

Przedszkolaki mają bardzo bujną wyobraźnię. Rozmawiają z niewidzialnymi ludźmi, boją się ukrytego za firanką ducha, są święcie przekonane, że pod łóżkiem ukrył się potwór, a w kratce wentylacyjnej czai się smok albo rozdają niewidzialne cukierki. Dziecko nie zna granic między światem realnym a świtem „na niby” i to jest pozytywne. Dlaczego? Fantazja i wyobraźnia dziecka pomagają mu się rozwijać. Trzy- i czterolatki bardzo często wymyślają sobie wyimaginowanych przyjaciół. Taki kumpel ma imię, rozmawia się z nim, bawi, opowiada się o nim rodzicom i dziadkom, a nawet kupuje prezenty albo karmi. Wymyślony przyjaciel nie musi być dzieckiem. To równie dobrze może być jakieś zwierzątko lub postać z bajki. W czym pomaga dziecku posiadanie przyjaciela stworzonego przez wyobraźnię?

Naukowcy twierdzą, że wyimaginowany kumpel:

  • stanowi wyraz bogatej wyobraźni dziecka i świadczy o dużym potencjale intelektualnym;
  • umożliwia rozwój psychiczny i emocjonalny dziecka;
  • pomaga rozwijać pamięć;
  • uskutecznia rozwój społeczny dziecka;
  • uczy empatii i zdolności przyjmowania punktu widzenia innych, gdyż maluch wciela się w dwie konwersujące postacie – siebie i wymyślonego przyjaciela;
  • uczy nazywania i wyrażania uczuć, np. przyjaźni, miłości, lojalności, solidarności itp.;
  • pomaga rozwijać zdolności komunikacyjne, bowiem dziecko rozmawiając z wymyślonym kumplem, uczy się konwersacji, dialogu, używania słów, rozwija składnię i leksykę;
  • wspiera kreatywność i myślenie twórcze dziecka;
  • pomaga zdobywać wiedzę;
  • umożliwia radzenie sobie malucha z lękami i negatywnymi emocjami, np. na wymyślonego przyjaciela można zwalić winę za złe zachowanie, maluch mniej się boi ciemności, mając poczucie, że towarzyszy mu wymyślony kumpel.

2. Bujana wyobraźnia maluchów

Przedszkolaki bardzo chętnie tworzą wymyślone historie, ubarwiają rzeczywistość, mijają się z prawdą, po prostu kłamią. Częściej jednak kłamstwa nie wynikają z ich złej woli, nie są to kłamstwa z premedytacją, ale stanowią wyraz ich bujnej wyobraźni. Maluchy nie znają granicy między faktami a fikcją. Dla nich realna rzeczywistość i ta wyimaginowana to dwa równoległe światy. Kiedy maluch opowiada niewiarygodne historie, nie warto wyśmiewać się z niego i zarzucać kłamstwa. Lepiej trochę urealnić opowiadanie dziecka. Czasami dzieci mówią nieprawdę, gdyż stanowi to wyraz ich myślenia życzeniowego. Chciałyby, żeby coś się zdarzyło, żeby było tak, jak tego pragną, stąd konfabulacje, np. chłopiec mówiący, że umie jeździć na deskorolce i rowerze, może w rzeczywistości pragnąć nauczyć się obu umiejętności. Marzenia dziecka znajdują odbicie w jego świecie fantazji.

Dziecięce kłamstwa służą też osiąganiu założonego celu, np. maluch, który podwędzi zabawkę z przedszkola, może uparcie twierdzić, że tę zabawkę dała mu pani przedszkolanka, co oczywiście nie jest prawdą. Nie warto od razu krzyczeć na dziecko. Lepiej tłumaczyć szkrabowi, jakie zasady panują w społeczeństwie i dlaczego należy ich przestrzegać. Dlaczego mówienie nieprawdy jest złe? Co to jest szczerość, uczciwość, zaufanie? Rodzice często się martwią, że z dzieckiem jest coś nie tak, kiedy mija się z prawdą, mówi niestworzone historie, kłamie, mówi do siebie, każe dawać obiad niewidzialnemu przyjacielowi. Niejedna mama ma wątpliwości: „Może moje dziecko jest jakieś zaburzone?”. Wymyślony przyjaciel czy myślenie „na głos” nie są oznakami chorób psychicznych, tylko wyobraźni malucha, dlatego nie trzeba się niepokoić.

Dorośli niesłusznie tępią i karzą takie zachowania u własnych dzieci, hamując kreatywność dziecka. Maluch mówi do siebie, bo w ten sposób przetwarza rzeczywistość, uczy się i rozwija. Takie reakcje nie świadczą o patologii, jakiejś nieprawidłowości, dziwactwach czy zaburzeniach. Wymyślony przyjaciel na pewno się ulotni w okolicach wieku szkolnego, kiedy dziecko nabierze pewności siebie. Nie wolno żartować z dziecka i jego wytworów fantazji. Warto jednak skonsultować się ze specjalistą, kiedy maluch stroni od rówieśników, unika wspólnych zabaw, preferuje samotnictwo i kontakt jedynie z wyimaginowanym kumplem, żyje w swoim świecie, jest zamknięte w sobie, wyalienowane i niezdolne do inicjowania rozmowy z innymi dziećmi. Takie reakcje mogą bowiem wskazywać na zaburzenia ze spektrum autyzmu.

Bibliografia

  • Harwas-Napierała B., Trempała J., (red.), Psychologia rozwoju człowieka. Charakterystyka okresów życia człowieka, t. 2, PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13349-X.
  • Trempała J., (red.), Psychologia rozwoju człowieka. Podręcznik akademicki, PWN, Warszawa 2011, ISBN 978-83-01-16394-5.

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Aby Maluszek poczuł się lepiej
Aby Maluszek poczuł się lepiej

Zasypianie bez płaczu

grupę produktów i sprawdzić, czy dziecko nadal będzie rozdrażnione. Przed wykluczeniem, np. produktów mlecznych, lepiej skonsultować to z lekarzem

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Bezsenność niemowląt

uwagę? Przyczyny dziecięcej bezsenności są najróżniejsze – od mokrej pieluchy po ząbkowanie. Jak radzić sobie w sytuacji, kiedy nasz maluszek (...) się i nie wie, gdzie jest jego ukochana mama. Maluchowi może wówczas brakować...

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Dwulatek nie mówi

) i pozawerbalnym (gesty), lepiej się rozwijają. Jednak biorąc pod uwagę pozostałe czynniki, mające wpływ na dynamikę rozwoju dziecka, nie można z całą

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Jersinioza

jeśli jest to wieprzowina. Do przygotowywania mięsa należy mieć oddzielne noże i deski do krojenia. Po użyciu trzeba je także dokładnie myć, najlepiej we wrzątku

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Sposoby na kolkę

, przecież to robi niezmiennie od miesiąca o podobnej porze. Kolka. Koszmar rodzica i maluszka. Jak sobie z nią radzić? Jak pomóc dziecku (...) i płacząca mama w żaden sposób nie będzie mogła uspokoić dziecka. Wręcz przeciwnie. Pamiętaj,...

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Objawy kolki u niemowląt

Objawy kolki u niemowląt można nauczyć się rozpoznawać, a co więcej: można także zapobiegać atakom kolkiu maluszka, jeśli odnajdzie się ich przyczynę (...) , ale dobrze jest przedtem przez jakiś czas zapisywać, co i o...

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Niemowlę w rodzinie - domownik czy sublokator?

Niemowlę w rodzinie - domownik czy sublokator?

Cóż to w ogóle za pytanie?! Przecież każdy rodzic wie, że jego maluszek, kruszynka czy dzidziuś to nie tylko domownik, ale supergość. Przygotowania (...) rodzinnym domu? OK, załóżmy, że się zgadzam z protestującymi. Oczywiście, że chcemy,...

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Bezpieczeństwo antybiotykoterapii u dzieci

Antybiotyki to leki stosowane wyłącznie w leczeniu infekcji bakteryjnych, a więc nie są skuteczne w przypadku zakażeń grzybiczych lub wirusowych. Te drugie są w większości przypadków na tyle łagodne, że ich objawy ustępują samoistnie bez zastosowania...

Aby Maluszek poczuł się lepiej

Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat

Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat

wykorzystanie niektórych przedmiotów, np. kubka. Rozwój umysłowy dziecka wiąże się też z wypracowaniem poczucia kontroli nad własnym zachowaniem (...) ma tendencję do działania według własnej woli. Dobrze się stanie,...