Zespół popunkcyjny

Zespół popunkcyjny jest powikłaniem punkcji lędźwiowej, która ma miejsce przy pobieraniu płynu mózgowo-rdzeniowego do badań, punkcji diagnostycznej, zneczuleniu do porodu, takim jak znieczulenie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe, może pojawić się także w każdym innym przypadku wprowadzenia igły do przestrzeni podpajęczynówkowej. Zespół popunkcyjny objawia się charakterystycznym bólem głowy i mdłościami. Symptomy zwykle ustępują same po kilku dniach.

1. Przyczyny zespołu popunkcyjnego

Przyczyny zespołu popunkcyjnego nie są do końca jasne. Wiadomo na pewno, że wiąże się z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego, który występuje po nakłuciu lędźwiowym. Nie musi się to wiązać z pobieraniem płynu mózgowo-rdzeniowego, wystarczy, że pojawi się nakłucie. Ryzyko pojawienia się tego powikłania jest proporcjonalne do ilości utraconego płynu.

Najczęściej uznaje się, że to powikłanie jest skutkiem uszkodzenia opony twardej, co wywołuje wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego i obniżenie ciśnienia śródczaszkowego. Aby kompensować zbyt niskie ciśnienie, naczynia krwionośne wewnątrzczaszkowe rozszerzają się – i to właśnie powoduje ból głowy, mdłości i inne objawy. Według innej teorii, obniżenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego prowadzi do przemieszczania się struktur wewnątrzczaszkowych, co wywołuje ból w naciąganych tkankach.

Zobacz film: "Jak uniknąć komplikacji okołoporodowych?"

Powikłania popunkcyjne tego typu mogą wystąpić w efekcie:

2. Objawy zespołu popunkcyjnego

Zespół popunkcyjny to przede wszystkim tępy ból głowy, w okolicach czoła lub potylicy, zazwyczaj obustronny, chociaż towarzyszą mu także inne objawy. Najczęściej występują mdłości. Innymi objawami są:

  • szum w uszach,
  • światłowstręt,
  • sztywność karku,
  • niedosłuch.

Charakterystyczny jest fakt, że objawy pojawiają się w pozycji stojącej lub siedzącej i ustępują po położeniu się. Czas ustępowania bólu jest proporcjonalny do czasu spędzonego w pozycji pionowej, a więc im szybciej dana osoba się położy, tym krócej będzie miała objawy zespołu popunkcyjnego. Zespół popunkcyjny pojawia się po maksymalnie pięciu dniach od nakłucia lędźwiowego i może trwać około tygodnia.

3. Zapobieganie zespołowi popunkcyjnemu

Zapobieganie powikłaniom popunkcyjnym to przede wszystkim wykorzystywanie igieł do punkcji o jak najmniejszej średnicy. Zmniejsza to uszkodzenia tkanek i ilość wypływającego płynu mózgowo-rdzeniowego. Dodatkowo ryzyko wystąpienia powikłań minimalizuje zastosowanie igieł atraumatycznych. Są one bardziej tępe niż inne igły, co sprawia, że tkanki podczas wkłucia są rozsuwane, a nie rozrywane jak w przypadku tradycyjnych igieł. Do rany po igle wprowadza się także mandryn, czyli rodzaj przetyczki. Ma to na celu usunięcie ewentualnego włókienka, które powstało wskutek wkłucia i które może utrudniać gojenie się rany. Przedłużone gojenie się wkłucia może oznaczać wypłynięcie większej ilości płynu mózgowo-rdzeniowego, co zwiększa ryzyko pojawienia się zespołu popunkcyjnego. Ryzyko zespołu popunkcyjnego zmniejsza się także, wprowadzając igłę równolegle do osi kręgosłupa. Ten manewr stosuje się w przypadku igieł tradycyjnych.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!