Trwa ładowanie...

"Urszula Kochanowska" Bolesława Leśmiana - opracowanie

"Urszula Kochanowska" to utwór liryczny Bolesława Leśmiana. Został opublikowany w 1936 r. w tomie „Napój cienisty”. Wiersz nawiązuje do ukochanej córki Jana Kochanowskiego, której poeta z Czarnolasu poświecił cykl "Trenów".

Zobacz film: "Wysokie oceny za wszelką cenę"

spis treści

1. Urszula Kochanowska – streszczenie

Utwór ma charakter filozoficznej ballady. Jest opowieścią o pobycie córki Jana Kochanowskiego w niebie. Dziewczynce brakuje domu w Czarnolesie. Chciałaby, aby tam gdzie obecnie przebywał, było tak, jak w jej rodzinnym domu. Kilkulatka z utęsknieniem czeka na rodziców. Nakrywa stół, bo chce ich godnie przyjąć.

Mimo bycia w niebie, blisko Boga, Urszuli Kochanowskiej brakuje bliskich i rodzinnego domu. Tęskni za nimi. Chciałaby mieć ich przy sobie. Bóg to rozumie. Stara się zrekompensować dziewczynce zbyt wczesne odejście. Pozwala jej więc na zagospodarowanie kawałka raju w taki sposób, by przypominało dom w Czarnolesie.

Poeta pokazuje, że człowiek, którego życie przerwała śmierć, przeżywa dramat, nawet jeśli trafił do raju. Bóg w utworze Leśmiana jest niczym dobry i troskliwy ojciec. Nie przypomina surowego Stwórcy, jaki przedstawiany był w literaturze średniowiecza.

Leśmian sięgnął też po motyw nieba. Jest ono zgoła inne niż te przedstawione w Biblii. W raju Uruszuli Kochanowskiej nie jest dobrze. Tęskni za rodzicami. Jest smutna.

Zobacz także:

2. Analiza wiersza „Urszula Kochanowska”

  • Wiersz należy do liryki bezpośredniej (podmiot liryczny mówi o swoich przeżyciach i odczuciach)
  • W utworze pojawiają się elementy dialogu.
  • Leśmian swój utwór napisał trzynastozgłoskowcem (podobnie jak Adam Mickiewicz „Pana Tadeusza”). Utwór zbudowany jest z jedenastu strof. Dziesięć z nich jest dwuwersowych, a jedna - czterowersowa.
  • W wierszu kilkanaście razy pojawia się spójnik „i” (składnia polisyndetyczna).
  • W oczy rzuca się archaizacja języka. Poeta chciał w ten sposób oddać mowę XVI-wiecznych dzieł Kochanowskiego (zwłaszcza „Trenów”, do których nawiązywał).
  • Wśród środków stylistycznych pojawiają się: epitety, wykrzyknienia, metafory i porównania.

3. Liryka Bolesława Leśmiana

Bolesław Leśmian debiutował pod koniec Młodej Polski. Opublikował wówczas tom poezji pt. „Sad rozstajny” (1912 r.). W jego twórczości widać wyraźne wpływy francuskiego myśliciela i pisarza Henri Bergsona.

Poeta w swoich utworach nawiązuje niejednokrotnie do fantastyki. Pojawiają się w wierszach niezwykłe istnienia, co łączy się też z fascynacją kulturą ludową. Istotna jest też natura. Jest ona wszechmocna.

Epoki literackie: przedstawiciele i główne idee
Epoki literackie: przedstawiciele i główne idee

Epoki literackie muszą być znane każdemu uczniowi szkoły średniej. Warto się ich dobrze nauczyć, wówczas...

przeczytaj artykuł

Leśmian jest wirtuozem słowa. W jego tekstach pojawiają się archaizmy, ale też neologizmy. Wiersze są pełne środków poetyckich. Szczególnie istotne dla poezji polskiej są liryki miłosne Leśmiana, m.in. „W malinowych chruśniaku”.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.