Małżeństwo z zespołem Downa obchodzi 22. rocznicę ślubu
Małżeństwo z zespołem Downa obchodzi 22. rocznicę ślubu
Ta para udowodniła, że prawdziwa miłość istnieje i można być ze sobą pomimo wielu przeciwności. Małżeństwo kobiety i mężczyzny z zespołem Downa nie tak dawno obchodziło swoją 22. rocznicę ślubu!
Ta para udowodniła, że prawdziwa miłość istnieje i można być ze sobą pomimo przeciwności.
Kiedy Tommy i Maryanne poznali się w 1990 roku i dosyć szybko zakochali się w sobie. Pomimo ostrej krytyki i wytykania palcami, postanowili ze sobą chodzić. Po 18 miesiącach od pierwszej randki Tommy postanowił oświadczyć się swojej dziewczynie.
Jeszcze przed zaręczynami chłopak udał się do matki Maryanne, by poprosić o błogosławieństwo. Kobieta wyraziła zgodę na ślub i udała się wraz z Tommym do sklepu jubilerskiego. Okazało się, że Tommy nie miał funduszy na prawdziwy pierścionek zaręczynowy i chciał podarować ukochanej biżuterię zabawkową. Mama Maryanne i Tommy wybrali u jubilera pierścionek zaręczynowy, za który zapłaciła przyszła teściowa.
Choć stracił nogę, zagrał z profesjonalną drużyną piłkarską
Para z zespołem Downa jest już ze sobą ponad 20 lat
Maryanne ucieszyła się z zaręczyn i zgodziła się zostać żoną Tommiego. Para postanowiła sformalizować związek, by móc przy tym spełnić marzenie dziewczyny o białej sukni i pięknej uroczości. Jednak środowisko było na tę wieść oburzone, wszyscy twierdzili, że para nie powinna brać ślubu, że jest to niedopuszczalne w ich przypadku. Mimo wszystko zakochani pobrali się w angielskim miasteczku Shoeburyness w 1995 r.
Właśnie minęło 22 lata od tego dnia. Małżeństwo jest ze sobą szczęśliwe, udowodniło także, że ani fala krytyki, ani choroba, nie są przeszkodą dla prawdziwej miłości.
Para z zespołem Downa nie zwracała uwagę na falę krytyki
Rozwój intelektualny osób z zespołem Downa osiąga najczęściej poziom niepełnosprawności umysłowej w stopniu lekkim. Mogą oni samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, potrzebują jedynie niewielkiego wsparcia ze strony otoczenia. Nie jest to przeszkodą do nawiązywania przyjaźni czy wchodzenia w związki parnterskie. Osoby z zespołem Downa są zdolne do posiadania dzieci, jednakże ich stopień płodności jest niższy niż u innych osób.
Jak wygląda kwestia zawierania związków małżeńskich przez osoby z zespołem Downa? Według prawa kościelnego, małżeństwo mogą zawrzeć osoby, którym nie jest to zabronione. Osoby niepełnosprawne umysłowo nie mogą brać ślubu w sytuacji kiedy:
nie potrafią wyrazić zgody na małżeństwo,
nie są w stanie z różnych przyczyn podjąć obowiązków wynikających z małżeństwa.
Z kolei prawo do zawarcia małżeństwa i założenia rodziny, zapewnia Artykuł 23 z Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych:
"Państwa Strony podejmą efektywne i odpowiednie środki w celu likwidacji dyskryminacji osób niepełnosprawnych we wszystkich sprawach dotyczących małżeństwa, rodziny, rodzicielstwa i związków, na zasadzie równości z innymi osobami, w taki sposób, aby zapewnić:
(a) uznanie prawa wszystkich osób niepełnosprawnych, które są w odpowiednim do zawarcia małżeństwa wieku, do zawarcia małżeństwa i do założenia rodziny, na podstawie swobodnie wyrażonej i pełnej zgody przyszłych małżonków,
(b) uznanie prawa osób niepełnosprawnych do podejmowania swobodnych i odpowiedzialnych decyzji o liczbie i czasie urodzenia dzieci oraz do dostępu do dostosowanych do wieku edukacji i informacji dotyczących prokreacji i planowania rodziny, a także do środków niezbędnych do korzystania z tych praw,
(c) zachowanie zdolności rozrodczych przez osoby niepełnosprawne, w tym przez dzieci, na zasadzie równości z innymi osobami."
