Czy znieczulenie zewnątrzoponowe boli?
Wiele kobiet boi się bólu porodowego. Aby się przed nim uchronić, można zdecydować się na znieczulenie do porodu. Najczęściej wybieranym znieczuleniem jest znieczulenie zewnątrzoponowe, które bywa wybierane przez kobiety, które chcą pozostać świadome podczas porodu i urodzić dziecko siłami natury, ale nie chcą przy tym cierpieć. Chciałyby jednak wiedzieć, czy znieczulenie zewnątrzoponowe boli i czy warto wybrać właśnie ten rodzaj znieczulenia. Podczas wkłucia, niektóre kobiety odczuwają dyskomfort, inne ból. Tak naprawdę nie ma on jednak porównania do bólów porodowych.
Czy znieczulenie zewnątrzoponowe boli?
Jak działa znieczulenie zewnątrzoponowe?
Znieczulenie zewnątrzoponowe jest znieczuleniem miejscowym. Nie polega więc na uśpieniu rodzącej, a na zablokowaniu odczuwanego przez nią bólu. Ten rodzaj znieczulenia blokuje odczuwanie bólu poniżej pasa (blokuje przewodnictwo nerwowe), nie pozbawia jednak odczuwania skurczów partych i pozwala na poród siłami natury. Środki znieczulające stosowane w znieczuleniu zewnątrzoponowym są różne w zależności od sytuacji i wyboru lekarza. Środki te można podawać ciągle poprzez cewnik, czyli cieniutką rurkę umieszczoną w miejscu wkłucia. Czasem wystarczy jednak jednorazowa dawka, która będzie działać przez dwie godziny, którą w razie potrzeby można powtórzyć. Można podać to znieczulenie w każdym momencie porodu, kiedy kobieta nie może sobie poradzić z bólem, chociaż preferuje się czekanie do rozwarcia szyjki macicy do około 2-3 cm.
Znieczulenie podaje się za pomocą igły wbijanej w dole pleców. Kobieta musi maksymalnie się pochylić do przodu lub podkulić nogi do klatki piersiowe, jeśli leży na boku, a lekarz znieczula skórę pleców miejscowo i wbija igłę. To właśnie tego momentu obawiają się niektóre kobiety. Tutaj odczuwanie bólu zależy od indywidualnych predyspozycji kobiety. Te bardzo wrażliwe i o niskim progu odczuwania bólu mogą w tym momencie odczuć wkłucie jako bolesne. Jednak w porównaniu z bólem skurczów porodowych jest to ból naprawdę niewielki. Dodatkowo przed wbiciem igły skórę znieczula się miejscowo, co minimalizuje ewentualny ból.
Wady i zalety znieczulenia zewnątrzoponowego
Zaletą tego typu znieczulenia jest szybkość działania. Na złagodzenie bólu czeka się 10-15 minut. Oprócz tego, jego działanie przeciwbólowe jest wyjątkowo silne. Kobieta może odpocząć pomiędzy skurczami. Zaletą znieczulenia zewątrzoponowego jest fakt, że nie blokuje całkowicie odczuwania, a kobieta jest w stanie odczuć i odpowiednio zareagować na skurcze porodowe. Dodatkowo, środki stosowane w znieczuleniu zewnątrzoponowym nie przedostają się przez łożysko. Można też po tym znieczuleniu bez obaw karmić dziecko piersią.
Znieczulenie zewnątrzoponowe powinno być podawane przez doświadczonego anestezjologa. Jest to ważne ze względu na konieczność dobrania odpowiedniej dawki środków przeciwbólowych. Jeśli będzie za duża, kobieta może nie odczuwać skurczów, a jeśli zbyt małe – ból może nie ustąpić. Każde znieczulenie do porodu wymaga częstszego pomiaru częstości bicia serca płodu za pomocą KTG.
