Zatrzymałbyś się, gdybyś zobaczył samotną sześciolatkę w centrum miasta?

Anano stoi na placu w centrum Tbilisi w Gruzji, ma na sobie elegancką sukienkę i płaszcz, jest czysta i zadbana, ale wygląda na to, że się zgubiła. Nie odzywa się do nikogo, czeka aż ktoś do niej podejdzie. I tak tęż się dzieje. Po chwili zaczepiają ją obce osoby i oferują pomoc.

Chwilę później dziewczynka pojawia się na tym samym placu po raz kolejny. Tym razem przebrana w podarte ubrania i z makijażem imitującym brud. Nikt do niej nie podchodzi.

Podobną akcję UNICEF przeprowadził w restauracji. Ta sama dziewczynka miała za zadanie podejść do osób siedzących przy stolikach. Gdy jej ubrania sugerowały zamożność – osoba, do której podchodziła chętnie nawiązywała rozmowę.

Natomiast po przebraniu w brudną odzież odsyłano ją, nawet jeśli na jej twarzy pojawiał się smutek, a w oczach łzy.

Na szczęście to tylko eksperyment UNICEF, który przeprowdzono w ramach kampanii Faight Unfair. Organizacja zajmująca się ochroną dzieci na świecie chciała w ten sposób zwrócić uwagę na różnice w traktowaniu i podkreślić nierówności.

• Każde dziecko ma prawo do sprawiedliwej szansy w życiu. Jednocześnie miliony dzieci są zaniedbane, zagrożone wykluczeniem i pozbawione tego, co jest im potrzebne do życia – podkreślają organizatorzy.

A różnice te powodujemy my sami, oceniając dzieci bezpodstawnie, często opierając się ocenie wyglądu lub stereotypach.

Eksperyment UNICEF nie jest jedynym, który pokazuje obojętność społeczeństwa wobec najmłodszych. W styczniu polski bloger o pseudonimie Reżyser Życia, wrzucił do sieci filmik inspirowany eksperymentem przeprowadzonym w Norwegii.

Na filmiku widać kilkuletniego chłopca, siedzącego na ławce. Dziecko nie ma na sobie kurtki, rękawiczek, szalika ani czapki, a na dworze panuje mróz. Jak reagują na niego przechodnie?

Większość osób nawet nie zwróciło na dziecko uwagi, przy czym niemalże każdy zapatrzony był w monitor telefonu. Z ust starszej kobiety pada znaczące: „nie jest ci za ciepło?”

Kilka osób popatrzyło na chłopca z przerażeniem, ale poszło dalej. Zatrzymały się jednostki.

Podobny eksperyment w Norwegii, przeprowadzony dwa lata wcześniej, wyglądał zupełnie inaczej. Tam kilkulatkowi pomagali i dorośli, i dzieci. Młody mężczyzna oddał mu nawet własną kurtkę. W Polsce – zabrakło tej empatii.

Dziewczynka w Gruzji również tej empatii nie doświadczyła. Tam jednak ukazano dodatkowy problem – dzieci z dobrze sytuowanych rodzin są mile widziane w społeczeństwie. Natomiast te żyjące w biedzie lub ubóstwie – są dyskryminowane.

Jak takie zachowanie dorosłych rzutuje na dziecko? Przekonała się o tym sama Anano. Organizatorzy już po krótkim czasie zdjęć w restauracji musieli przerwać nagrania, ponieważ sześciolatka rozpłakała się i nie potrafiła zrozumieć dlaczego dorośli odsyłali umorusane dziecko od stolika, a to ubrane ładnie - traktowali niemalże jak swoje.