Imiennik — imiona męskie na literę W

Jest to imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Oznacza: "ten, który zdobędzie więcej sławy". Forma Wacław jest czechizmem - po staropolsku imię to brzmiało: Więcesław.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów waldan - "panować, rządzić" i beraht - "jasny, błyszczący". W Polsce bardziej znane w zromanizowanej formie Gwalbert. Ciekawostka: Inna formy tego imienia to Waldebert, Gwalbert.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który jest sławny poprzez swoje panowanie".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego od łacińskiego słowa valens - "mocny, silny, zdrowy". Imię to znane jest w Polsce od XIII wieku w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn - od wieku XV.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens - "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn - od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Walenty. Święty Walenty jest patronem Limanowej.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "mocny", silny", "zdrowy".

Jest to oboczna forma imienia Walery.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało ono z przydomka Valerius, który pochodzi od nazwy rodu Waleriuszów, oznaczał "człowiek z rodu Waleriuszów".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów: waltan i heri oznaczająch "panować" i "lud".

Jest to polska forma imienia Laurencjusz, pochodzi od słowa laur, wawrzyn (łac. laurus), od niego powstała żeńska forma Laurencja, Laurentyna.