Imiennik — imiona męskie na literę J

Jest to imię, najprawdopodobniej wywodzące się od łacińskiej formy imienia Hiacynt (Hiacyntus). Pierwszym etapem spolszczenia imienia była forma Jacenty, która utrzymała się do XX wieku.

Jest to imię męskie greckiego pochodzenia, inna forma imienia Jacek. Wywodzi się od łacińskiej formy imienia Hiacynt (Hiacyntus).

Imię to powstało poprzez połączenie imienia Jacek i typowo słowiańskiej końcówki "sław. Jest to więc neologizm.

Występujące w Polsce od czasów średniowiecza, germańskie imię męskie. Składa się z dwóch elementów, oznaczających "ostrze, szpica" i "kąt, kant, ostrze jakiejś broni, miecz" lub gi, gi oznaczającego "strach, trwogę". Drugi element to hart, hard - "silny, mocny, krzepki, dzielny". Ciekawostka Od tego imienia pochodzą takie imiona jak Ekard, Hekard, Ekhard, Eghard, Ekehard, Hekhard, Hekehard.

Greckie imię męskie, pochodzi od słowa hektor czyli "mocno trzymający". Ono z kolei pochodzi od słowa echo, które oznacza "posiadać, utrzymywać". Ciekawostka Od tego imienia pochodzi Hektor.

Jest to imię męskie. Wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob, które można tłumaczyć dwojako: "zesłany by karać nas za nasze grzechy" lub też "ten, którego Bóg ochrania". Imię to bywa także łączone z arabskim słowem "jakub" - władca.

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku zwrot Jochanan oznacza "Bóg jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich.

Jest to imię męskie tradycyjnie występujące w parze, nadawane na cześć Jana Chryzostoma, Złotoustego - biskupa Konstantynopola, pisarza chrześcijańskiego, uznawanego za największego kaznodzieję kościoła Wschodu, doktora Kościoła, świętego Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Jest to imię męskie tradycyjnie występujące w parze, nadawane na cześć proroka Jana Chrzciciela (łac. Iohannes Baptista).

Jest to męskie imię dwuczłonowe, tradycyjnie nadawane na cześć Jana Gwalberta, żyjącego w XI wieku świętego katolickiego, opata, założyciela zakonu walombrozjanów, pochodzącego z rodziny florenckich patrycjuszy.