Trwa ładowanie...

"Ptasie radio" Juliana Tuwima - analiza i interpretacja

"Ptasie radio" to wiersz Juliana Tuwima. Utwór jest dobrze znany wśród najmłodszych czytelników. Został po raz pierwszy wydany tuż przed wybuchem II wojny światowej, w 1938 r., w zbiorze „Lokomotywa i inne wesołe wierszyki dla dzieci”.

Zobacz film: "Dlaczego dziewczynki mają lepsze oceny w szkole?"

spis treści

1. "Ptasie radio" - bajka dla dzieczy czy opowieść dla dorosłych?

Wiersz opowiada o audycji radiowej o dość nietypowym charakterze. Za jej nadanie z brzozowego gaju odpowiedzialne są ptaki. W eterze szukają odpowiedzi na nurtujące ich pytania: co świtem piszczy w trawie, gdzie ukrywa się echo w lesie, kto pierwszy powinien kąpać się w rosie, jak rozpoznać kto jest ptakiem, a kto nie. W audycji przewiduje się też czas na ptasie trele i dyskusje. Takie zestawienie tematów, które mają zostać podjęte, przypomina obrady parlamentarne.

Interpretacja wiersza: jak ją poprawnie napisać?
Interpretacja wiersza: jak ją poprawnie napisać?

Interpretacja wiersza może nastręczać trudności. Zadanie to jest łatwiejsze, kiedy uświadomimy sobie,...

przeczytaj artykuł

Podmiot liryczny wymienia dalej uczestników audycji. Pojawiają się nazwy ptaków powszechnie występujące w Polsce: słowik, wróbel, kos, jaskółka, kogut, dzięcioł, gil, kukułka, szczygieł, sowa, kruk, czubatka, drozd, sikora i dzierlatka, kaczka, gąska, jemiołuszka, dudek, trznadel, pośmieciuszka, wilga, zięba, bocian, szpak.

"Śpiąca królewna" - streszczenie bajki Ch. Perraulta
"Śpiąca królewna" - streszczenie bajki Ch. Perraulta

Śpiąca królewna to bajkowa postać znana chyba wszystkim. Jest bohaterką baśni Charles’a Perraulta oraz...

przeczytaj artykuł

By oddać klimat audycji, autor posługuje się onomatopejami. Stara się przełożyć język ptaków, aby był zrozumiały dla ludzi. Pierwszy głos zabiera znany z pięknego głosu słowik. Nikt jednak go nie rozumie. "Cóż to znowu za muzyka? Muszę zajrzeć do słownika, By zrozumieć śpiew słowika" - stwierdza wróbel i sam zabiera głos w audycji. Temu jednak sprzeciwia się kogut, bo głos wróbla jest zbyt hałaśliwy. Dalej udział w audycji biorą kukułka, która swojego poprzednika nazywa rozbójnikiem, oraz dzięcioł. Wtrącają się czajka i przepiórka.

8 sprawdzonych sposobów na zatkany nos
8 sprawdzonych sposobów na zatkany nos [13 zdjęć]

Zatkany nos utrudnia ci życie? Wiele produktów w opisie na ulotce zapewnia, że pozwoli ci pozbyć się...

zobacz galerię

Ostatecznie w ptasim radiu zamiast audycji, wybucha głośny harmider. Każdy ptak chciałby coś powiedzieć, ostatecznie spotkanie kończy się bójką. Interwencję musi podjąć ptasia milicja, która kończy audycję. Nie pada odpowiedź na żadne z zadanych na wstępie pytań.

Julian Tuwim z charakterystyczną dla siebie przenikliwością opisuje świat zwierząt, który można zinterpretować w odniesieniu do ludzkich zachowań. Ptaki nie mają cierpliwości, by wysłuchać siebie nawzajem. Walczą o pierwszeństwo i chcą, by to ich zdanie było uznane za właściwe.

Nieporozumienia i brak chęci spokojnej rozmowy doprowadziły do wybuchu konfliktu. Nikt nawet nie próbował pójść na kompromis.

Lista lektur na rok szkolny 2020/2021 dla klas 1-3
Lista lektur na rok szkolny 2020/2021 dla klas 1-3

Rok szkolny 2020/2021 nie należy do najłatwiejszych. Pandemia mocno daje się we znaki nie tylko dorosłym,...

przeczytaj artykuł

2. Analiza wiersza "Ptasie radio"

Podmiot liryczny jest reporterem, którego zadaniem jest relacjonowanie ptasiej audycji. Porządkuje spotkanie: przedstawia uczestników i plan rozmów.

"Pieśń o Rolandzie" - streszczenie eposu rycerskiego
"Pieśń o Rolandzie" - streszczenie eposu rycerskiego

Omawiana we fragmentach w szkole podstawowej "Pieśń o Rolandzie", streszczenie której poniżej przedstawiamy,...

przeczytaj artykuł

Wiersz składa się z dziewięciu strof. Mają one nieregularną budowę (ilość wersów jest różna, podobnie jak liczba sylab). Utwór jest bardzo dynamiczny, akcja wartka.

Środki stylistyczne, po które sięgnął autor w wierszu "Ptasie radio" to:

  • onomatopeje („kukuryku”, „kuku! kuku!”, „stuku! puku!”)
  • personifikacje (autor nadał ptakom cechy ludzkie)
  • pytania retoryczne
  • wykrzyknienia („Wstydź się, wstydź się!”)
  • porównania („I wydziera się jak kurka!”)

Utwór Juliana Tuwima to bajka nie tylko dla dzieci. Zachwyca kunszt poetycki poety, ale też pełen humoru i lekkości styl wiersza.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.