Etapy rozwoju odporności u dziecka

Dziecko przychodzi na świat bezbronne – pod każdym względem. Nie potrafi samodzielnie jeść, zadbać o higienę, zdrowie. Jego organizm nie umie też skutecznie walczyć z drobnoustrojami. Czy wiesz, że odporność organizmu rozwija się nawet do 15. roku życia?

Aby móc o niej mówić, trzeba najpierw powiedzieć, czym ona w ogóle jest. Zatem: odporność to zespół reakcji obronnych organizmu. Celem tych działań jest wyeliminowanie i zneutralizowanie obcych dla organizmu drobnoustrojów. U dziecka wiele mechanizmów obronnych nie jest jeszcze aktywnych, ponieważ sam układ odpornościowy dopiero zaczyna się kształtować. A co za tym idzie – jest dużo wrażliwszy niż system immunologiczny u dorosłego człowieka.

1. Rozwój odporności – okres prenatalny

Odporność zaczyna rozwijać się jeszcze w życiu płodowym, kiedy pojawiają się grasica i śledziona oraz odpowiedzialne w dalszym życiu za działanie systemu obronnego człowieka limfocyty T i B. Rozwijają się także immunoglobuliny M, D, G oraz A, produkowane przez limfocyty B. Okres pobytu dziecka w łonie matki jest jednak czasem, gdy układ immunologiczny dopiero zaczyna się kształtować. Na dalszy rozwój przyjdzie czas po porodzie.

2. Odporność u niemowlęcia

Układ immunologiczny tuż po porodzie jest niedojrzały – nie potrafi samodzielnie walczyć ze wszystkimi drobnoustrojami. Dlatego też należy przyłożyć szczególną wagę do dbałości o higienę dziecka w ciągu pierwszych czterech tygodni.

To czas, kiedy noworodek produkuje pierwsze przeciwciała odpornościowe, głównie dzięki pokarmowi mamy, który zawiera przeciwciała przeciwko wielu drobnoustrojom. Mimo to, przez pierwszy miesiąc życia, kontakt dziecka z otoczeniem zewnętrznym powinien być ograniczony – właśnie ze względu na niedojrzałość systemu immunologicznego.

W organizmie noworodka obecne są własne przeciwciała IgM, a także otrzymane od matki immunoglobuliny IgG. Dzięki tej obecności dziecko kształtuje tymczasową, bierną odporność na wirusy, która zanika do 6. miesiąca życia.

Jednocześnie organizm niemowlęcia nie produkuje samodzielnie takiej liczby przeciwciał, która mogłaby zwalczyć zakażenie, a taki okres może trwać nawet do 12.–18. miesiąca życia. Czas ten nazywa się „luką odpornościową”, ponieważ z jednej strony produkcja własnych przeciwciał jest zbyt mała, a z drugiej – utrata immunoglobulin od matki postępuje.

Liczba przeciwciał IgG, czyli immunoglobulin G, zaczyna systematycznie wzrastać dopiero po przekroczeniu 6. miesiąca życia. Poziom zbliżony do tego u dorosłych osiąga dziecko dopiero w wieku 15 lat.

3. Odporność u przedszkolaka

Pójście dziecka do przedszkola często przysparza rodzicom zmartwień, wiąże się bowiem z nieograniczonym kontaktem z dużą liczbą patogenów. Nie należy jednak tego unikać, bowiem taki kontakt to istotny czas z punktu widzenia rozwoju odporności. Mowa o pobudzaniu układu immunologicznego do wytwarzania odporności swoistej, czyli takiej, którą organizm wypracuje sobie sam, właśnie w efekcie kontaktu z różnorodnymi drobnoustrojami.

Praktyka często wygląda tak, że dziecko po prostu choruje na infekcje dróg oddechowych, dość często zresztą. Według pediatrów normą jest nawet dwunastokrotne zakażenie np. dróg oddechowych.

Czy można pomóc dziecku w nabywaniu odporności? Tak. Wzmacnia ją odpowiednia dieta, niedopuszczanie do przegrzewania, utrzymywanie w pomieszczeniach temperatury ok. 20 stopni Celsjusza, regularne spacery, ruch, odpowiednia ilość snu oraz dostarczanie witamin i mikroelementów. Tutaj nieocenione będzie przyjmowanie tranu, który bogaty jest w niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe oraz witaminy A, D3 i E.

Polecane dla Ciebie

Pytania do lekarzy

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog , Psychoterapeuta , Chorzów umów wizytę

Czy te zaburzenia mowy u dziecka muszą być leczone?

W tym wieku podobny rozwój mowy może być jeszcze normą. Szczególnie, jeśli synek rozpoczął już budowę prostych zdań zdań. Jeśli nie ma innych odstępstw od rozwojowych norm, a mowa w dalszym ciągu będzie się rozwijać, to prawdopodobnie nie ma powodów do niepokoju. Można ewentualnie podjąć konsultację z lekarzem pediatrą- po dokładnym wywiadzie i obserwacji malca, być może zdecyduje o dodatkowych formach wspierania rozwoju (np logopeda).

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog , Psychoterapeuta , Chorzów umów wizytę

O czym świadczy brak gaworzenia u 4-miesięcznego dziecka?

Głużenie rzeczywiście powinno się już pojawić. Jest to odruch bezwarunkowy, występujący także u dzieci niesłyszących. Natomiast w kontekście gaworzenia córeczka "ma jeszcze czas" (pojawia się ono około 6miesiaca życia) i stanowi wypowiadanie (już bardziej świadome) przez niemowlaka sylab takich jak ba, ma, ta, które mogą być łączone w całości lub powtarzane, dziecko nie nadaje im jednak znaczeń. Intensywność a także częstotliwość głużenia może być różna u różnych dzieci, zależy to między innymi od temperamentu dziecka. Zachęcam do przyjrzenia się córeczce, czy w momentach gdy jest najedzona, wyspana i czuwająca nie pojawiają się głoski gardłowe (tzw tylnojęzykowe, np gh, khe itp), być może bardzo cicho. Zachęcanie Maluszka przez wspólne zabawy, czy "zagadywanie" podczas kontaktu wzrokowego także powinno pomóc. Ważne jednak, by była Pani spokojna i nie denerwowała się w kontakcie z córeczką, bo to może udzielać się także jej. Jeśli będzie się Pani mocno niepokoić lub przez najbliższy czas nic się nie zmieni w rozwoju mowy córeczki warto skonsultować się z pediatrą, który opiekuje się Maluszkiem.

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog , Psychoterapeuta , Chorzów umów wizytę

O czym świadczą problemy emocjonalne u 4-letniego dziecka?

Problemy emocjonalne u dziecka 4 letniego noga mieć różne podłoże- od całościowych zaburzeń rozwojowych, po nawarstwienie trudnych zdarzeń i stresu. Zachęcałabym do zebrania dokładnego wywiadu o zachowaniach Malucha w przedszkolu, przyjrzenia się zachowaniu, rozwojowi i relacjom synka w domu z bliskimi z z tym wszystkim podjęcia konsultacji z lekarzem pediatrą. Wspólnie podejmiecie decyzję, czy są podstawy do podjęcia dalszych konsultacji i diagnostyki (neurolog, psycholog, rehabilitant itp) czy tez wystarczą zmiany niektórych zachowań i działań w zakresie domowym i przedszkolnym.

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog , Psychoterapeuta , Chorzów umów wizytę

W jaki sposób sprawdzić, czy syn ma zaburzenie?

Jeśli niepokoi się Pani o zdrowie i rozwój brata- warto najpierw podjąć ten temat z rodzicami. Gdy sęi zauważa odstępstwa od normy, warto je zweryfikować z obserwacjami innych. Wspólnie będzie można podjąć najskuteczniejsze działania. Dobrze jest wówczas skorzystać z pomocy - najpierw lekarza pediatry, który pokieruje (w razie potrzeby) na dalszą diagnostykę i leczenie (np do psychologa dziecięcego).

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog , Psychoterapeuta , Chorzów umów wizytę

Jak oduczyć dziecko nawyku gryzienia rękawów?

Nawykowe gryzienie części garderoby lub ciała pojawia się czasami u dzieci przedszkolnych jako sposób na radzenie sobie z napięciem, niepokojem czy lękiem. W przypadku leżakowania- być może wynika to także z nudów i potrzeby stymulacji, bo dziecko w ty wieku nie zawsze nadal potrzebuje snu dziennego. Być może także syn ma wysoką potrzebę stymulacji i niedomiar bodźców powoduje u niego czynności nawykowe związane ze stymulacją (bardzo wrażliwego) obszaru ust i buzi. Warto dodatkowo porozmawiać z przedszkolankami, by zwróciły uwagę, w jakich sytuacjach nasila się gryzienie ubrania, a w jakich wygasza. Warto także przyjrzeć się temu w domu.To pomoże także znaleźć odpowiedź na pytanie, co jest przyczyną podobnych zachowań. Warto dużo z synkiem rozmawiać, dopytywać o przyczyny nieakceptowanego zachowania, sytuacje, w których ono się pojawia. Tłumaczenie nieadekwatności tego zachowania i jego konsekwencji (np nieprzyjemnie mokry rękaw), a także proponowanie innych form rozładowywania napięcia emocjonalnego (akceptowanych przez Panią i instytucje, w których synek przebywa- np piłeczki do gniecenia, mała zabawka w rączkach itp)

Dr n. med.  Marek Rawski Chirurg , Jelenia Góra umów wizytę

Jak zdiagnozować Młodzieńcze Zapalenie Stawów u dziecka?

Witam. Obraz opisany przez Panią nie bardzo "pasuje" mi do młodzieńczego zapalenia stawów, jak i dodatkowo utrzymywanie się zmian od 2 miesięcy? Całość jest niepokojąca! Koniecznie (podkreślam!) trzeba rozpocząć diagnostykę by wykluczyć reumoidalne zapalenie stawów (konsultacja reumatologiczna) . Dodatkowy "trop" to badanie przepływów naczyniowych- jest ono zwykle powszechnie dostępne, jak również możliwość konsultacji angiologicznej - niekoniecznie chirurga naczyniowego

Mgr  Magdalena Golicz Psycholog , Psychoterapeuta , Chorzów umów wizytę

Co zrobić, by dziecko się nie onanizowało?

Masturbacja dziecięca jest naturalnym zachowaniem wielu dzieci poznających swoje ciało. Najczęściej występuje w nieco późniejszym wieku (ok 3-5lat), jednak może zdarzyć się także wcześniej (tak jak w przypadku synka). Jeśli pojawia się w sytuacjach znudzenia, może stanowić jedynie rodzaj "rozrywki" czy rozładowania napięcia. Szczególnie, jeśli w interesujących dziecko aktywnościach, relacjach z innymi nie wykazuje zachowań autostymulacyjnych. Wyjściem jest odciąganie uwagi, proponowanie innych, atrakcyjnych zajęć. Niebezpieczne może być karanie czy inne gwałtowne formy reakcji, które mogą wzbudzić w dziecku niezrozumiałe poczucie winy (z jego perspektywy niczego złego nie robi, nie rozumie jeszcze norm społecznych, a przyjemność czerpana z własnego ciała jest dla niego atrakcyjną formą wypełnienia czasu nudy). Jeśli pod innymi względami maluszek dobrze się rozwija, nie ma trudności wychowawczych, a kolejne zdobywane umiejętności adekwatne są do wieku, warto spojrzeć na to spokojnym okiem i proponować inne formy spędzania czasu. Dziecięca masturbacja często wygasza się także, gdy dziecko zaczyna bardziej angażować się w relacje z rówieśnikami. Gdyby jednak czynności autostymulacyjne zaczęły dominować w aktywności dziecka, zajmowały go także w momentach uczestniczenia w atrakcyjnym zajęciu- warto skonsultować się z lekarzem pediatrą i psychologiem dziecięcym.

Fora dyskusyjne

Popularne preparaty i suplementy diety

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.