Imiennik — imiona na literę D (strona 3 z 13)

Jest to imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Oznaczać może zarówno "Moim sędzią jest Bóg" jak i "Sędzia Boży". W Polsce używane od XIV wieku.

Jest to żeńska forma imienia Daniel pochodzenia hebrajskiego. Imię Daniela oznacza"potężny jest mój Bóg" lub"Bóg jest sędzią".

Jest to imię żeńskie prawdopodobnie pochodzenia litewskiego, od słowa danutie, będącego połączeniem słów niebo i córka lub od łacińskiego słowa donata - "darowana przez Boga". Może również wywodzić się z południowosłowiańskich imion Dana, Danka, Danica. Oznacza "dziecko darowane przez Boga". W Polsce używane od XIV wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów drogo ("drogi") i mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "ten, któremu drogi jest pokój". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Drogmir, Dragomir, Drahomir, Drohomir, Drogomir. Drogomir to także nazwa herbu szlacheckiego.

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów dargo ("drogi") i rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się").

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów drogo ("drogi") i sław ("sława"). Mogło ono oznaczać "ten, któremu droga jest sława". Ciekawostka Inne formy tego imienia to Drogisław, Drogota, Drosław.

Jest to imię pochodzące najprawdopodobniej z języka perskiego, gdzie podobnie jak jego męski odpowiednik Dariusz oznacza "tego/tę, która zachowuje, posiada".

Jest to imię męskie pochodzenia perskiego. Utworzone z elementów daraya - "posiadać" i vahu - "dobro". Może to oznaczać kogoś, kto jest dobry. Według innych źródeł imię oznaczać może "posiadającego bogactwa". Imię to w odróżnieniu od swojego żeńskiego odpowiednika, którym jest Daria znana w Polsce od średniowiecza, pojawiło się w Polsce z pewnością co najmniej w XVIII wieku, było jednak niezwykle rzadkie. Popularność zyskało w XX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które oznacza "prezent, upominek, dar". Ciekawostka Imię to nie występuje w Polsce.

Jest to imię pochodzenia semickiego, wywodzące się od słowa, które ma kilka znaczeń: dowódca, opiekun, ukochany, godny kochania. Dawniej imię to było nadawane jako tytuł osobom, które sprawowały wysokie funkcje. W Polsce używane od XIII wieku.