Imiennik — imiona na literę T (strona 7 z 9)

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów trzebie- ("czyszczenie, trzebienie", "ofiara") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która niszczy sławę (wrogów)" lub może "tę, która sławi ofiarę". Ciekawostka: Inne formy tego imiena to Trzebosława

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebie- ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i -mysł ("myśleć")"według innej interpretacji, trěba ("sprawa, ofiara") i po-trěba ("potrzeba") mogło ono oznaczać "tego, którego potrzebą jest myślenie", "myślącego, mądrego". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Trzebomysł.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członu strze(ży)- ("strzec") oraz członu -bor ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "tego, który strzeże walcząc". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Strzebor

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów trzebo- ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i -wit ("pan, władca"). Mogło oznaczać "pana ofiary"- "tego, który sprawuje ofiarę".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od rzymskiej nazwy rodowej prawdopodobnie pochodzenia etruskiego.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od rzymskiej nazwy rodowej prawdopodobnie pochodzenia etruskiego.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie przydomek utworzony od nazwy etnicznej Tuscus przy pomocy przyrostka -ana i oznaczające "należąca do Tusków, Etrusków".

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członu twardo- ("twardy") -mir ("pokój, spokój, dobro"). Może zatem oznaczać "trwały, stabilny pokój".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon to diot - "lud"" drugi to bald - "odważny, śmiały". Można je tłumaczyć jako "sławny wśród ludzi" Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Teobald

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, prawdopodobnie od nazwy rzeki Tyber