Imiennik — imiona na literę T (strona 8 z 9)

Jest to imię żeńskie pochodzące ze starożytnego Rzymu, żeński odpowiednik imienia Tyburcjusz, Tyburcy. Tyburcja była imieniem dynastycznym córek władców Oranii.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego (Tiburtius) o niepewnej etymologii. Przypuszcza się, że utworzone zostało od nazwy miejscowej Tiburis.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Titianus, co oznacza "pochodzący od Tytusa", "należący do Tytusa".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Titianus, co oznacza "pochodząca od Tytusa", "należąca do Tytusa".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie przydomek od nazwy tigris, "idis - "tygrys, tygrysica".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, a wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który czci".

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Tymon, utworzonego od greckich imion złożonych typu Tymoteusz" po odrzuceniu drugiego członu imienia" za pomocą przyrostka -n

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słów thymos i theos oznaczających "ten, który czci Boga".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, pochodzące od wyrazu pospolitego thyrsos, oznaczającego drążek, buława (opleciona winoroślą lub bluszczem, atrybut Dionizosa i menad).

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od 1306 roku w formach Dyter, Tyter, a w postaci Dederek, Dederko i Deder - od 1417 roku, także Tader i Tadyr (które to formy mogły także pochodzić od imienia Teodor). Pierwszy człon to germ.. diot - "lud", drugi, heri - oznacza "dowódca wojskowy". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Dyter, Deder, Diter