Imiennik — imiona na literę W (strona 4 z 10)

Jest to staropolskie imię żeńskie. Składa się z członów: wiele- ("chcieć, kazać, radzić") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która pragnie sławy". Skróconą formą tego imienia jest Wiesława.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza: ten, który walczy o większą sławę. Zanotowane w dokumentach z XIII wieku.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członów: wierci- ("wiercić") i -sław ("sława").

Imię męskie pochodzenia łacińskiego, od czasownika expedio - "uwolnić, wyzwolić z więzów". Expeditus zaś oznacza "wolny, lekko ubrany, lekkozbrojny, szybki, zwinny". Imię to zostało w Polsce przetłumaczone jako Wierzyn "człowiek, któremu można wierzyć").

Jest to staropolskie imię męskie. Była to skrócona forma imienia Wielisław, Wielesław. Mogło oznaczać "tego, kto pragnie sławy". Ciekawostka: Wg W. Kopalińskiego jest to imię literackie utworzone przez Wincentego Reklewskiego pod koniec XVIII w., spopularyzowane przez poemat Wiesław Kazimierza Brodzińskiego, co nie jest zgodne z prawdą w świetle obecnego stanu badań. Pseudonim Wiesław nosił także Władysław Gomułka (w tekstach propagandowych określany jako "Towarzysz Wiesław"; w składzie Sejmu Ustawodawczego

Staropolskie imię żeńskie. Jest to żeński odpowiednik imienia Wiesław. Była to skrócona forma imienia Wielisława. Mogło oznaczać "tę, która pragnie sławy".

Imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od łacińskiego vigilus i oznaczające "która czuwa, czuwająca".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego (łac. victor - zwycięzca).

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego (łac. victoria" zwycięstwo).

Łacińskie imię męskie, pierwotnie przydomek utworzony poprzez dodanie przyrostka "ianus do imienia Wiktor. Żeński odpowiednik tego imienia, Wiktoriana, jest notowana w Polsce od średniowiecza.