Imiennik — imiona na literę S (strona 13 z 13)

Staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Wsze- ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu -bora ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "ta, która zawsze podejmuje walkę". Inna wersja tego imienia: Wszebora, Świebora, Siabora, Szebora.

Imię męskie pochodzenia hebrajskiego (š'l "uproszony, pożądany"). Inna forma: Saul.

Imię męskie. Pierwotna spolonizowana forma greckiego imienia Stefan. Powstała wobec niewystępowania we wczesnym rozwoju języków słowiańskich głosek "f" zawartych w wersji oryginalnej.

Staropolskie imię żeńskie. Wywodzi się od słowa "szczęśliwa".

Imię męskie pochodzenia polskiego, po raz pierwszy notowane w 1422 roku. Wywodzi się od słowa "szczęśliwy" i jest uważane za odpowiednik znaczeniowy łacińskiego imienia Feliks.

Imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "szmaragd". Inna wersja imienia: Smaragd.

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego i oznacza - "Jahwe wysłuchał". Początkowo używana była inna jego forma - Symeon.

Imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Szymon, pochodzenia biblijnego. Innym, bardziej rozpowszechnionym w Polsce żeńskim odpowiednikiem imienia Szymon, jest Ksymena, zapośredniczona przez język hiszpański.