Imiennik — imiona na literę B (strona 9 z 14)

Jest to męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od wyrazów Bóg i Dan, czyli "dany", tak więc imię to można objaśnić jako "dany przez Boga". Początkowo używana była inna forma tego imienia - Bohdan. Forma Bogdan zyskała popularność w XIX wieku.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Bog ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i dana ("dana"). Imię to mogło oznaczać "dana przez Boga". W źródłach poświadczone od XIII wieku.

Jest to staropolskie imię żeńskie stanowiące formę pochodną od imion rozpoczynających się przedrostkiem Bog. Według jednej z hipotez imię to mogło zostać wymyślone przez kronikarza Jana Długosza, w którego pismach pojawia się po raz pierwszy, lub służyć jako zdrobnienie od imienia Benigna. W źródłach polskich poświadczone od XV wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów Bog ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i dał/daj ("dawać"). Prawdopodobnie oznaczało "niech los da". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Bogdał, Bogdaj.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: "chwalący Boga, przynoszący Bogu chwałę" lub "zasługujący na chwałę u Boga". Imię notowane od XIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego samego imienia to: Bogufał, Bogofał, Bogfał, Bogchwał, Bochwał, Bofał.

Jest to żeńska forma imienia Boguchwał. Ciekawostka Inna forma tego imienia to Bogufała.

Jest to imię męskie pochodzenia słowiańskiego złożone z członów Bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i dar ("upominek, dar, ofiara"). Może więc oznaczać "tego, kto jest darem losu". Ciekawostka Imię to (wraz z Bożydarem) uważa się za równoważnik znaczeniowy imienia Adeodat, a zatem Bogodar obchodzi imieniny w dniach wspominania św. Adeodatów. Ponadto imię Bogodar posiada znaczenie zbliżone do imion Bogdan i Teodor. W związku z czym Bogodar obchodzi imieniny również 9 listopada.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członu bogu ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i chwała ("chwalić, sławić, dziękować"). Oznacza więc "tę, która sławi Boga". W źródłach poświadczone od XIII wieku. Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Boguchwała.

Jest to imię męskie spotykane u wszystkich Słowian. Wcześniej występowało w formie Bogomił i taka też postać znana jest ze średniowiecza. Powstało z połącznia wyrazów: Bog ("Bóg", ale pierwotnie w znaczeniu "los, dola, szczęście") oraz mił ("miły"). Oznacza więc: "miły Bogu" (lecz uprzednio mogło znaczyć "ten, któremu los sprzyja") lub "Boga miłujący".

Jest to staropolskie imię żeńskie złożone z członów bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i miła ("miła"). Znaczenie imienia "miła Bogu", pierwotnie mogło ono oznaczać "ta, której los sprzyja". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Bogmiła.