Imiennik — imiona na literę B (strona 10 z 14)

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów bog ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Mogło zatem oznaczać "ten, który jest pozytywnie nastawiony do Boga" albo "ten, który cieszy się szczęściem". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Bogured.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członów Bogu ("Bóg", "Boga", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i sław ("sława"). Być może znaczyło pierwotnie "ten, który sławi los", a później "sławiący Boga". W Polsce imię to jest notowane od początku XIII wieku.

Jest to słowiańskie imię żeńskie, oznaczające tę, która sławi Boga. W Polsce imię to występuje od XIII wieku.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członu bogu ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i wola ("wola"). Imię to mogło więc powierzać córkę w opiekę dobremu losowi. Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Bohuwola.

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, oznaczającego tego, który jest dany przez Boga (podobnie jak Bożydar lub Teodor). W Polsce funkcjonuje od XIII wieku.

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, żeński odpowiednik imienia Bohdan. Oznacza ono osobę "podarowaną, daną przez Boga".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów bole- ("więcej, bardziej") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, który pragnie więcej pokoju" lub "ten, który przynosi więcej pokoju".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: "bardzo dzielna" lub "ta, która pragnie więcej pokoju".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: "bardzo pomyślny" lub "bardzo myślący, mądry". W Polsce używane od XIII wieku.

Imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznaczające kogoś bardzo sławnego lub tego, który ma zdobyć większą sławę. W Polsce używane już od IX wieku w formach Bolech, Bolek, Bolk, Bolko, Bolesław, Bolesta, Boncel, Bosław. W formie Bolesław zostało upowszechnione dopiero w XIX i XX wieku.