Imiennik (strona 97 z 206)

Jest to nienotowany w źródłach staropolskich żeński odpowiednik imienia Jaromir.

Jest to męskie imię słowiańskie, oznaczające kogoś kto ma silną, mocną sławę. Słowo jary oznacza: "mocny, silny, krzepki", a w okresie przedchrześcijańskim miało to samo znaczenie co słowo "święty". Słowo "święty" dopiero później przyjęło swoje obecne znaczenie.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów jaro ("gorąca", a także "gniewna, sroga, surowa") i sława ("sława"). W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku jako Jarosława i Jerosława.

Jest to imię żeńskie, wywodzące się od perskiego sämin, od którego pochodzi słowo jaśmin. Do Polski trafiło na nieco szerszą skalę za pośrednictwem języka angielskiego i być może niemieckiego.

Greckie imię męskie. Jazon był mitologicznym przywódcą argonautów. Imię pochodzi od iasthai oznaczającego "uzdrawiać".

Imię pochodzenia hebrajskiego, od słowa Jirme-jahu ("Jahwe, podnieś mnie z nędzy i upadku"). Oznacza: "wywyższony przez Boga".

Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od słowa Jirme-jahu ("Jahwe, podnieś mnie z nędzy i upadku"). Oznacza: "wywyższony przez Boga".

Jest to imię męskie. Polski odpowiednik greckiego Georgios, pochodzącego od georgos, tj. "rolnik".

Biblijne imię męskie. Nosił je Jesse, ojciec króla Dawida. Pochodzi od hebrajskiego Isaj, co oznaczać mogło "podarek, podarunek".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, wariant imienia Andrzej. Pojawiło się w Polsce w XIV wieku. W niektórych regionach imię Jędrek funkcjonuje jako zdrobniała forma imienia Andrzej.