Imiennik (strona 95 z 206)

Występujące w Polsce od czasów średniowiecza, germańskie imię męskie. Składa się z dwóch elementów, oznaczających "ostrze, szpica" i "kąt, kant, ostrze jakiejś broni, miecz" lub gi, gi oznaczającego "strach, trwogę". Drugi element to hart, hard - "silny, mocny, krzepki, dzielny". Ciekawostka Od tego imienia pochodzą takie imiona jak Ekard, Hekard, Ekhard, Eghard, Ekehard, Hekhard, Hekehard.

Greckie imię męskie, pochodzi od słowa hektor czyli "mocno trzymający". Ono z kolei pochodzi od słowa echo, które oznacza "posiadać, utrzymywać". Ciekawostka Od tego imienia pochodzi Hektor.

Jest to imię męskie. Wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob, które można tłumaczyć dwojako: "zesłany by karać nas za nasze grzechy" lub też "ten, którego Bóg ochrania". Imię to bywa także łączone z arabskim słowem "jakub" - władca.

Jest to imię żeńskie pochodzenia biblijnego, odpowiednik męskiego imienia Jakub, które wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "niech Bóg strzeże" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Istnieje również imię Żaklina, które stanowi fonetyczny zapis francuskiego odpowiednika Jakubiny (Jacqueline).

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku zwrot Jochanan oznacza "Bóg jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich.

Jest to imię męskie tradycyjnie występujące w parze, nadawane na cześć Jana Chryzostoma, Złotoustego - biskupa Konstantynopola, pisarza chrześcijańskiego, uznawanego za największego kaznodzieję kościoła Wschodu, doktora Kościoła, świętego Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Jest to imię męskie tradycyjnie występujące w parze, nadawane na cześć proroka Jana Chrzciciela (łac. Iohannes Baptista).

Jest to męskie imię dwuczłonowe, tradycyjnie nadawane na cześć Jana Gwalberta, żyjącego w XI wieku świętego katolickiego, opata, założyciela zakonu walombrozjanów, pochodzącego z rodziny florenckich patrycjuszy.

Jest to imię męskie dwuczłonowe, nadawane na cześć Jana Kantego (również nazywanego Janem z Kęt, którego nazwisko brzmiało Jan Wacięga) - prezbitera, polskiego świętego Kościoła katolickiego, profesora Akademii Krakowskiej.

Jest to imię męskie, nadawane tradycyjnie na cześć Jana Nepomucena - prezbitera, spowiednika Zofii Bawarskiej, męczennika i świętego Kościoła katolickiego.