Imiennik (strona 195 z 206)

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Powstało ono ze staro-wysoko-niemieckich słów waltan" "panować, rządzić" lub walh" 'cudzoziemiec' oraz trud" 'siła, potęga' i w związku z tym oznacza "silna, potężna władczyni" lub "silna, potężna cudzoziemka". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Waldetruda.

Jest to imię żeńskie, wymyślone najprawdopodobniej przez Wincentego Kadłubka, wcześniej nieznane. Według Kadłubka było to imię legendarnej władczyni Krakowa, córki Kraka. Początkowo, w XII-XIV wieku, zapisywane je jako Węda lub Wanda. Stało się popularne w XIX wieku, w związku z romantyczną modą na średniowiecze.

Jest to żeńskie imię pochodzenia literackiego, stworzone przez irlandzkiego pisarza Jonathana Swifta od pierwszych sylab imienia i nazwiska jego przyjaciółki Esther Vanhomrigh. Nie ma męskiego odpowiednika. W Polsce imię zostało nadane po raz pierwszy w latach 60. XX wieku.

Jest to polska forma imienia Laurencjusz, pochodzi od słowa laur, wawrzyn (łac. laurus), od niego powstała żeńska forma Laurencja, Laurentyna.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznacza "gałązkę latorośli". Imię pochodzi od rzymskiego rodu Wirgiliuszów, Wergiliuszów.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznacza "gałązkę latorośli". Imię pochodzi od rzymskiego rodu Wirgiliuszów, Wergiliuszów. Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Wirgiliusz.

Jest to żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, pochodzące od przymiotnika viridis" "zielony, młodzieńczy, świeży". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to Wirydiana, Wirydianna.

Jest to imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: wern- 'bronić' i -her 'drużyna wojskowa, wojsko" dowódca wojskowy'.

Jest to imię żeńskie - ludowy wariant Bereniki. Nawiązuje do legendy o św. Weronice, która otarła chustą twarz Chrystusowi. Powstały w ten sposób na chuście wizerunek określany był jako prawdziwy wizerunek Chrystusa" łac. Veraikon. Etymologia imienia wywodzona jest z greki od słów phero" nieść i nike" zwycięstwo.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Vespasianus.