Imiennik (strona 196 z 206)

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające kobieta z ludu Westynów (antycznego ludu zamieszkującego dzisiejszą Abruzję).

Imię żeńskie, nazwa jednej z cnót chrześcijańskich" wiary (łac. fides) Ciekawostka: Imię to najbardziej rozpowszechnione jest w Rosji i w ogóle na obszarze wschodniosłowiańskim, w brzmieniu Wiera (rozpowszechnioną na Zachodzie transliteracją tego imienia jest Vera).

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z elementów wig - "walka" i beorht - "jaskrawy".

Jest to staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy wsi Wielodróż, dawniej Wieledróż, złożone z członów wiele- ("chcieć, kazać, radzić") i -drog ("drogi").

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: wielce znakomity, szanujący pokój. Zanotowane w dokumentach z XIII wieku.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członów: wiele- ("chcieć, kazać, radzić") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, kto pragnie sławy". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Wielesław, Wielsław, Wiesław. Od tego imienia wywodzi się nazwa Wielisławice - dwóch miejscowości w Polsce.

Jest to staropolskie imię żeńskie. Składa się z członów: wiele- ("chcieć, kazać, radzić") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która pragnie sławy". Skróconą formą tego imienia jest Wiesława.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza: ten, który walczy o większą sławę. Zanotowane w dokumentach z XIII wieku.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członów: wierci- ("wiercić") i -sław ("sława").

Imię męskie pochodzenia łacińskiego, od czasownika expedio - "uwolnić, wyzwolić z więzów". Expeditus zaś oznacza "wolny, lekko ubrany, lekkozbrojny, szybki, zwinny". Imię to zostało w Polsce przetłumaczone jako Wierzyn "człowiek, któremu można wierzyć").