Imiennik (strona 194 z 206)

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który jest sławny poprzez swoje panowanie".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego od łacińskiego słowa valens - "mocny, silny, zdrowy". Imię to znane jest w Polsce od XIII wieku w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn - od wieku XV.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens - "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn - od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Walenty. Święty Walenty jest patronem Limanowej.

Jest to imię żeńskie, odpowiednik imienia Walenty, Walentyn.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od nazwy rodu Waleriuszy, jest żeńskim odpowiednikiem imienia Walery.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "mocny", silny", "zdrowy".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Walerian, oznaczające "należąca do Waleriusza, pochodząca od Waleriusza". Ciekawostka: Waleriana to nie tylko imię, ale także zbiorcza nazwa przetworów z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis). Jest to środek uspokajający o działaniu sedatywnym i nasennym.

Jest to oboczna forma imienia Walery.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało ono z przydomka Valerius, który pochodzi od nazwy rodu Waleriuszów, oznaczał "człowiek z rodu Waleriuszów".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów: waltan i heri oznaczająch "panować" i "lud".