Imiennik (strona 134 z 206)

Jest to żeński odpowiednik imienia Mieczysław.

To męskie imię pochodzenia słowiańskiego, najprawdopodobniej skrócona forma imienia Miecisław. Imię popularne w dynastii piastowskiej, pierwotnie niewystępujace poza nią i nieposiadające nazewniczych równoważników słowiańskich. Ciekawostka: Imię to ma jeszcze inne formy: Miecisław, Miecsław, Miesław.

Jest to imię, wywodzące się z języka greckiego od słów nike (zwycięstwo) i laos (lud). Oznacza: bohater, który odniósł zwycięstwo dla swojego ludu. W Polsce znane od czasów średniowiecza.

Jest to jedno z licznych staropolskich zdrobnień od imion zaczynających się na Miło- Jako oddzielne imię funkcjonuje zwłaszcza w krajach południowosłowiańskich, takich jak Serbia, Słowenia, a także w Czechach i na Słowacji.

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego, złożone z elementów milde - "łagodna, delikatna" i burg - "forteca, twierdza".

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego, składające się z członów mil- //mild- ("miłosierna, szczera, dobra") i -red // -rad ("pomoc, rada, ratunek").

Jest to imię stanowiące żeńskim odpowiednikiem słowiańskich imion męskich Milan, Miłosław lub Miłobor, utworzonych na bazie przymiotnika miły.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów miło- ("miły") i -bor - "walczyć, zmagać się, mocować"). Mogło oznaczać "tego, który miłuje walkę".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów miło- ("miły", "miłujący") i -brat ("brat", "członek wspólnoty rodowej", "człowiek bliski"). Mogło oznaczać "tego, który miłuje swoich bliskich".

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów miło- ("miły") i -rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się").