Imiennik (strona 120 z 206)

To żeński odpowiednik imienia Lubomir/Lubomirz, nienotowany w źródłach staropolskich. Znaczenie imienia: "miłująca pokój".

Jest t staropolskie imię męskie, złożone z członów lubo- ("miły, przyjemny, kochany") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "ten, który miłuje pokój".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów lubo- ("miły, luby, kochany") i -radz (radzić - dawniej "troszczyć się, dbać o coś"). Imię to mogło oznaczać "tego, kto troszczy się o tych, których kocha". Ciekawostka: Luboradz to nie tylko imię, ale także trzy miejscowości w Polsce: Luboradz - wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Mściwojów, Luboradz - wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Krośniewice oraz Luboradz - wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. łobeskim, w gminie Resko.

Est to staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy wsi Lubowidz i Lubowidza oraz jeziora Lubowidzkiego, złożone z członów Lubo- ("miły, luby, kochany") i -wid ("widzieć", ale może od widz - "sługa, posłaniec").

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "błyszczący, lśniący".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od słowa lux, czyli "światło", odpowiednik męskiego imienia Lucyliusz. Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Lucylla.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od słowa lux, czyli "światło".

Jest to imię, pochodzące z łaciny. Powstało od słowa lucina i oznacza"niosąca światło" oraz"narodziny". W Polsce imię to zyskało popularność w XVIII wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia celtyckiego, oznaczające "przeznaczony Ludowi" (imię jednego z największych bogów galijskich).

Jest t o imię żeńskie pochodzenia starogermańskiego. Wywodzi się od słów liut i gard. Oznacza "ochronę ludu".