Imiennik (strona 104 z 206)

Jest to imię żeńskie, którego etymologia nie jest jednoznacznie ustalona" może wywodzić się z języka niemieckiego, (forma zdrobniała od imienia Katarina), inna hipoteza mówi, że wywodzi się od słowa cara, które po łacinie oznacza "kochana, droga" lub w galickim "przyjaciel".

Jest to imię żeńskie, pochodzenia greckiego, powstałe z wyrazów kekasmai"wyróżniająca się" i anr, d. andrós"człowiek

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rodu rzymskiego Cassianus.

Jest to żeński odpowiednik imienia Kasjan

Jest to imię męskie pochodzące od łacińskiej nazwy rodu" ta prawdopodobnie stanowiła skrót z imienia złożonego: Cassignatus, Cassimara czy Cassisuratus. Inna teoria głosi, że pochodzenie tej nazwy rodowej wywodzi się od łacińskiego cassus - "pozbawiony czegoś, ogołocony z czegoś" lub też od etruskiego słowa, oznaczającego: biedny.

Jest to imię męskie pochodzenia perskiego. Pochodzi od słowa oznaczającego podskarbi, stróż lub wspaniały. Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Kacper, Kaspar, Gaspar

Polska forma zlatynizowanego greckiego imienia Castor. Pochodzi od słowa kekasmai oznaczającego "świecić".

Łacińskie imię żeńskie. Wywodzi się od imienia Kasja.

Jest to imię żeńskie pochodzące od greckiego słowa katharós "czysty", "bez skazy". Do Polski imię to trafiło za pośrednictwem łaciny.

Jest to imię pochodzenia słowiańskiego, żeńska forma imienia Kazimierz. Kazimiera oznacza tę, która nie daje spokoju swoim wrogom. W Polsce imię zyskało popularność w XVII wieku.