Imiennik (strona 103 z 206)

Łacińskie imię męskie. Powstał na podstawie wyrazu cantius, oznaczającego "śpiew" lub cantio - "piosenka". Imię oznacza "śpiewny" lub "lubiący śpiew".

Łacińskie imię męskie powstałe od słowa candidus oznaczającego "biały" lub "niewinny".

Łacińskie imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Kandyd. Oznacza"jasna, błyszcząca, biała","dziecko o jasnych włosach" lub"dziecko o jasnej cerze". Był to popularny przydomek rzymski.

Germańskie imię męskie, pochodzące od skandynawskiego imienia Knut. Do Polski trafiło dzięki angielskiemu imieniu Canute. Pochodzi od staronormandzkiego słowa knotr, które oznacza "węzeł".

Germańskie imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Kanut.

Łacińskie imię żeńskie. To nazwa ludu łacińskiego, który mieszkał na Kapitolu.

Jest to imię żeńskie, którego etymologia nie jest jednoznacznie ustalona" może wywodzić się z języka niemieckiego, (forma zdrobniała od imienia Katarina), inna hipoteza mówi, że wywodzi się od słowa cara, które po łacinie oznacza "kochana, droga" lub w galickim "przyjaciel".

Jest to imię męskie pochodzenia frankijskiego oznaczające człowieka mężnego lub wojownika. Od tego imienia (za sprawą Karola Wielkiego) pochodzi słowo król w wielu językach słowiańskich, w tym w polskim, czeskim (král) i rosyjskim (korol).

Jest to żeński odpowiednik imienia Karol.

Jest to imię o niejasnej etymologii. Przypuszczalnie jest to żeński odpowiednik imienia Karol, albo forma oboczna imienia Karla.