Imiennik (strona 61 z 206)

Jest to germańskie imię żeńskie. Składa się z elementów Ermen" od słowa ermana, oznaczającego "wielki, wszechogarniający". Było to imię półboga germańskiego. A także trut, od słowa thrdi ("moc, siła") pomieszanego z drda ("ukochany, miły"). Ciekawostka Inna formą imienia jest Irmentruda.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczajacego "powaga, zapał, walka".

Jest to żeński odpowiednik imienia Ernest.

Jest to imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Ernest oznaczającego "poważny, stanowczy".

Jest to imię pochodzenia staroniemieckiego, od słów era ("cześć, honor") i wini ("przyjaciel") albo od heri ("wojsko"). Oznacza: "przyjaciel wojska". Może również pochodzić z niemieckiego eber ("odyniec"). Oznaczałoby wówczas: "w walce straszny, jak rozwścieczony odyniec". W Polsce notowane począwszy od XIII w.

Jest to żeński odpowiednik imienia Erwin.

Jest to imię męskie pochodzenia skandynawskiego. Nadawane było wielu jarlom i królom szwedzkim i duńskim. Pochodzenie tego imienia podaje się ze staroniemieckiego, gdzie era znaczy "honor, cześć" a richi - "bogaty". Całość oznacza osobę zasobną w honor. Drugie spotykane znaczenie to "wieczny władca".

Jest to żeński odpowiedni imienia Eryk. Ma pochodzenie germańskie. W dawnych czasach imię to nadawano często córkom wojowników.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "szmaragd".

Estera to imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Nosiła je główna bohaterka "Księgi Estery". Imię to wywodzi się od słowa perskiego setarah oznaczającego"gwiazda".