Imiennik (strona 45 z 206)

Jest to imię męskie pochodzenia perskiego. Utworzone z elementów daraya - "posiadać" i vahu - "dobro". Może to oznaczać kogoś, kto jest dobry. Według innych źródeł imię oznaczać może "posiadającego bogactwa". Imię to w odróżnieniu od swojego żeńskiego odpowiednika, którym jest Daria znana w Polsce od średniowiecza, pojawiło się w Polsce z pewnością co najmniej w XVIII wieku, było jednak niezwykle rzadkie. Popularność zyskało w XX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, które oznacza "prezent, upominek, dar". Ciekawostka Imię to nie występuje w Polsce.

Jest to imię pochodzenia semickiego, wywodzące się od słowa, które ma kilka znaczeń: dowódca, opiekun, ukochany, godny kochania. Dawniej imię to było nadawane jako tytuł osobom, które sprawowały wysokie funkcje. W Polsce używane od XIII wieku.

Jest to żeński odpowiednik imienia Dawid.

Jest to imię żeńskie, którym nazywano Dobrawę" czeską żonę Mieszka I. Imię pochodzi od dąbrowy - lasu dębowego. W źródłach polskich poświadczone od XII wieku jako Dąbrówka, Dubrowka i Dubrawka.

Jest to imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Imię to w języku hebrajskim znaczy "pszczoła".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, znane oficjalnie w Polsce od XXIV wieku w formach Dyter, Tyter, a w postaci Dederek, Dederko i Deder - od XV wieku. Jest formą skróconą imienia Dietrich, które jest odpowiednikiem gockiego Teodoryk. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Dyter, Deder, Diter.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pochodzący z Delf" - greckiego miasta. Było też tytułem następcy tronu Francji aż do roku 1830.

Jest to żeński odpowiednik imienia Delfin.

Jest to żeński odpowiednik imienia Demetriusz, oznaczający "należący do Demeter".