Imiennik (strona 44 z 206)

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "zdobywać".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa dámios, démios, oznaczającego "lekarza ludowego" oraz od greckiego słowa damaon, oznaczającego "poskromiciela, pogromcy" i "uzdrowiciela".

Jest to to żeński odpowiednik imienia Damian.

Jest to imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Oznaczać może zarówno "Moim sędzią jest Bóg" jak i "Sędzia Boży". W Polsce używane od XIV wieku.

Jest to żeńska forma imienia Daniel pochodzenia hebrajskiego. Imię Daniela oznacza"potężny jest mój Bóg" lub"Bóg jest sędzią".

Jest to imię żeńskie prawdopodobnie pochodzenia litewskiego, od słowa danutie, będącego połączeniem słów niebo i córka lub od łacińskiego słowa donata - "darowana przez Boga". Może również wywodzić się z południowosłowiańskich imion Dana, Danka, Danica. Oznacza "dziecko darowane przez Boga". W Polsce używane od XIV wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów drogo ("drogi") i mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "ten, któremu drogi jest pokój". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Drogmir, Dragomir, Drahomir, Drohomir, Drogomir. Drogomir to także nazwa herbu szlacheckiego.

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów dargo ("drogi") i rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się").

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów drogo ("drogi") i sław ("sława"). Mogło ono oznaczać "ten, któremu droga jest sława". Ciekawostka Inne formy tego imienia to Drogisław, Drogota, Drosław.

Jest to imię pochodzące najprawdopodobniej z języka perskiego, gdzie podobnie jak jego męski odpowiednik Dariusz oznacza "tego/tę, która zachowuje, posiada".