Imiennik (strona 34 z 206)

Jest to imię męskie pochodzenia celtyckiego, wywodzące się najprawdopodobniej od słów bruaich - "wzgórze", brigh - "wysoki", "szlachetnie urodzony" lub bri - "silny". Do Polski trafiło z języka angielskiego i zaczęto je nadawać dopiero w latach 90. XX wieku. Ciekawostka Imię Brajan szczególnie popularne jest w krajach anglosaskich, gdzie funkcjonuje zarówno jako samodzielne imię, jak i jako forma zdrobniała od Bernarda i Barnaby.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów brato- ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, kto zapewnia pokój swoim bliskim".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów bratu- ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i -mił ("miły"). Znaczenie imienia: "miły swoim bliskim". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Bratomił, Bratmił, Bretomił, Bretmił.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów bratu- ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i -miła ("miła"). Znaczenie imienia: "miła swoim bliskim". W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Bratomiła, Bratmiła.

Jest to żeńskie imię, które jest odpowiednikiem męskiego imienia Brendan. Imię popularne w kulturze amerykańskiej i angielskiej.

Jest to imię męskie pochodzenia walijskiego, oznaczające "książę". Ciekawostka Inna forma tego imienia to Brandon.

Jest to imię męskie, złożone z członów broni- ("bronić, strzec") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Ciekawostka Inną formą jest Bronimir.

Jest to imię męskie, złożone z członów broni- ("bronić, strzec") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Ciekawostka Inną formą jest Bromir.

Jest to imię męskie imię pochodzenia słowiańskiego, złożone z członów broni- ("bronić, strzec") i -sław ("sława"). Być może znaczyło "ten, kto broni sławy". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Bronsław, Barnisław, Brunisław, Brosław.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów broni- ("bronić, strzec") i -sława ("sława"). Być może znaczyło "ta, która broni sławy". W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku.