Imiennik (strona 147 z 206)

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od germańskiego słowa audha ("dziedzictwo, majątek"). Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Otto, Otton, Odon.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od germańskiego słowa audha ("dziedzictwo, majątek"). Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Otto, Otton, Odon. Imię to popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna.

Jest to imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów oznaczających: "majątek dziedziczny, posiadłość, bogactwo" oraz rik czyli "władający, panujący".

Jest to mię pochodzenia germańskiego (anglosaskiego), a właściwie zlatynizowana forma imienia utworzonego od uodal - "dziedzictwo, majątek, bogactwo".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Według Homera, imię to wymyślił dziadek Odyseusza, Autolykos, ze względu na to, iż on sam naraził się wielu osobom. Forma ta oznaczałaby w tym przypadku "znienawidzony", "ten, który wywołał gniew" lub "wyrządził szkodę". Ciekawostka Odyseusz to nie tylko imię ale także program Unii Europejskiej z dziedziny polityki publicznej i bezpieczeństwa prawnego.

Jest to imię pochodzenia greckiego, oznacza: "pomagająca w nędzy".

Jest to być może neologizm polski, powstały jeszcze w czasach staropolskich. Może to być także staropolskie imię męskie, złożone z członów okrze ("okrzesać, przyciąć gałęzie" lub "przywrócić do życia, podnieść") oraz sław ("sława").

Jest to żeńska forma imienia Oktawian, a oznacza: "ósme dziecko". W Polsce imię to pojawiło się w XIX wieku.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, a wywodzi się z nazwy rzymskiego rodu Oktawiuszów (Octavius). W Polsce imię to pojawiło się w XIX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, bezpośrednio powstałe od nazwy rzymskiego rodu Oktawiuszów, dosłownie oznaczające "ósmy z kolei".