Imiennik (strona 140 z 206)

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: najdzielniej myślący i sławny. Wspomniane w dokumentach z 1200 roku jako Nasław

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pochodzący z Neapolu".

To imię męskie pochodzenia greckiego, które wywodzi się od wyrazu pospolitego "narcyz" wywodzącego się z kolei od słowa narká - "odurzający, znieczulający". W mitologii greckiej Narcyz był młodzieńcem, który zakochał się we własnym odbiciu i umarł wpatrując się w jego widok.

Żeńska forma imienia Narcyz. W Polsce imię to pojawiło się w XIX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia perskiego, oznaczające "ciemny owoc".

Jest to staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: na oraz sław ("sława"). Mogło ono więc oznaczać "ten, dzięki któremu przychodzi sława".

Jest to staropolskie imię żeńskie. Imię to składa się z dwóch członów: na oraz sława ("sława"). Mogło ono więc oznaczać "ta, dzięki której przychodzi sława".

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, od słowa dies natalis ("dzień narodzin"). Oznacza: "ta, która oczekuje ponownych narodzin w życiu pośmiertnym". W Polsce imię to notowane jest od XIV wieku. Ciekawostka Na gruncie języka serbskiego i rosyjskiego Natalię zdrabnia się do Nataszy.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, nadawane początkowo osobom urodzonym w dniach chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia.

Jest to imię pochodzenia hebrajskiego i oznacza podarunek.