Imiennik — imiona na literę M (strona 13 z 16)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów mini- ("minąć") oraz -gniew. Mogło oznaczać "ten, którego gniew szybko mija".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa miranda oznaczającego "godna podziwu". Ciekawostka: Imię zostało pierwszy raz użyte przez Williama Shakespeare'a w dramacie Burza.

Jest to imię żeńskie pochodzenia francuskiego od imienia Mireio. Wywodzi się od słowa mirar w dialekcie prowansalskim oznaczającego "podziwiana". Pierwszy raz użyte przez poetę Frederica Mistrala w jednym z jego poematów.

Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, prawdopodobnie oznacza: pani, orędowniczka, piękna, napawająca radością.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: bądź łagodny i zwalczaj gniew. Wspomniane w dokumentach z XXIII wieku.

Jest to imię żeńskie pochodzenia słowiańskiego - żeńska forma imienia Mirogniew. Znaczenie imienia: "pokój i gniew". W formie żeńskiej imię nienotowane w źródłach staropolskich.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów miro- ("pokój, spokój, dobro") oraz -god ("robić coś w stosownym czasie, dopasowywać, czynić odpowiednim"). Mogło oznaczać "ten, który czyni pokój".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, złożone z elementów oznaczających mirrę oraz sławę, chwałę.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa myron oznaczającego "wonny olejek".

Jest to żeński odpowiednik imienia Miron.