Imiennik (strona 138 z 206)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: mroczy- ("ściemniać się, chmurzyć") i -sław ("sława"). Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Mroczesław, Mroczsław, Mrocsław, Mrocław, Mrosław

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: mści- ("mścić") i -bor ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "tego, który mści się bojem".

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: ten, który mści, zwalcza swój gniew. Wspomniane w dokumentach z XIII wieku.

Jest to starosłowiańskie imię męskie, złożone z dwóch członów: mści- ("mścić") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, który zdobywa sławę mszcząc się na swych wrogach".

Jest to starosłowiańskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: mści- ("mścić") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która zdobywa sławę mszcząc się na swych wrogach".

Jest to starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów "mścić (się)" i "woj", oznaczające prawdopodobnie tego, który "mści swoich współtowarzyszy". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Mszczujwoj, Miestwin, Miestwuj, Mstuj, Mszczuj, Mściw, Mściwój, Mściwuj.

Jest to starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów "mścić (się)" i "woj", oznaczające prawdopodobnie tego, który "mści swoich współtowarzyszy". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Mszczujwoj, Miestwin, Miestwuj, Mstuj, Mszczuj, Mściw, Mściwój, Mściwuj

Jest to imię męskie, które powstało prawdopodobnie poprzez zlanie się dwóch członów końcowych staropolskich imion: członu -mysł ("myśleć") i -sław ("sława, sławić"), kiedy świadomość ich pochodzenia zatarła się.

Jest to starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów myśli- ("myśleć") i -bor ("walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tego, który myśli o walce" albo "tego, który obmyśla walkę".

Jest to starosłowiańskie imię żeńskie, złożone z członów myśli- ("myśleć") i -bor-a ("walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tę, która myśli o walce" albo "tę, która obmyśla walkę".