Imiennik (strona 122 z 206)

Jest to żeński odpowiednik imienia Ludwik.

To imię pochodzenia starogermańskiego, które oznacza "sławny przyjaciel". W Polsce notowane od XIII w., czasem pojawiała się też forma Lutwin. Ciekawostka: Istnieje kilka miejscowości w Polsce, które swoją nazwę wzięły od imienia Ludwin m.in. 22 miejscowości o nazwie Ludwinów" sześć miejscowości w Polsce i jedna na Litwie, o nazwie Ludwinowo oraz wieś Ludwin-Kolonia w województwie lubelskim.

Jest to imię żeńskie pochodzące od starogermańskiego imienia Luitwine. Można je tłumaczyć jako "przyjaciółka ludzi" bądź "lubiąca duże zgromadzenia ludzi".

Jest to żeński odpowiednik imienia Ludwik.

To imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Lukrecjuszów.

To staropolskie imię męskie, złożone z członów luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -bor ("walczyć, zmagać się"). Znaczenie imienia: "srogi w walce". Ciekawostka: W województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Sadkowice znajduje się wieś o nazwie Lutobor.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: srogi w gniewie. Wspomniane w dokumentach z XIII wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Lutomiar, Lutmiar.

To staropolskie imię męskie, złożone z członów luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -sław ("sława"). Znaczenie imienia: "słynący ze srogości". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Lutsław i Lucsław. Ponadto, od formy skróconej Lusław, pochodzi też nazwa miejscowości Lusławice.

To żeńska forma imienia Lutosław, nienotowana w źródłach staropolskich. Znaczenie imienia: "sławna ze srogości".