Imiennik — imiona na literę L (strona 8 z 11)

To imię męskie pochodzenia germańskiego, utworzone z elementów hlut - "głośny", "sławny" i heri, oznaczającego "dowódca wojskowy", jeśli stanowił drugi człon imienia. Ciekawostka: Od imienia Lotara II wzięła się nazwa Lotaryngia - regionu we Francji.

Germańskie imię męskie oznaczające "bardzo kochany". Inna teza głosi, iż jest to imię pochodzenia litewskiego. Pierwszy człon wiąże się z litewskim słowem liauti - "zakończyć, przestać", livis - "przestawanie". Człon drugi to litewskie barti - "rugać, gromić, borykać się". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to: Libard, Lifard, Lubart, Lubert, Lupard.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów lub- ("miły, przyjemny, kochany") i -gost ("gość"). Mogło oznaczać "ten, który lubi gości".

Jest to staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy łąki Lubodroża w powiecie kościańskim, złożone z członów lubo- ("miły, luby, kochany") i -drog ("drogi").

To staropolskie imię męskie, złożone z członów Lubo- ("miły, przyjemny, kochany") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "ten, który miłuje pokój".

To żeński odpowiednik imienia Lubomir/Lubomirz, nienotowany w źródłach staropolskich. Znaczenie imienia: "miłująca pokój".

Jest t staropolskie imię męskie, złożone z członów lubo- ("miły, przyjemny, kochany") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "ten, który miłuje pokój".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów lubo- ("miły, luby, kochany") i -radz (radzić - dawniej "troszczyć się, dbać o coś"). Imię to mogło oznaczać "tego, kto troszczy się o tych, których kocha". Ciekawostka: Luboradz to nie tylko imię, ale także trzy miejscowości w Polsce: Luboradz - wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Mściwojów, Luboradz - wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Krośniewice oraz Luboradz - wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. łobeskim, w gminie Resko.

Est to staropolskie imię męskie, zrekonstruowane na podstawie nazwy wsi Lubowidz i Lubowidza oraz jeziora Lubowidzkiego, złożone z członów Lubo- ("miły, luby, kochany") i -wid ("widzieć", ale może od widz - "sługa, posłaniec").

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "błyszczący, lśniący".