Imiennik (strona 59 z 206)

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "zasłużona". Ciekawostka Emerita i Emeritus to "zasłużony, wysłużony". Z tego właśnie źródła wywodzą się polskie słowa - emeryt, emerytka.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Emiliuszów (Aemilius). Łacińskie słowo aemulor oznacza "tego, który rywalizuje".

Jest to imię rzymskie pochodzenia etruskiego, ukształtowane w języku łacińskim. Pochodzi od nazwy rzymskiego rodu Emiliuszów, oznacza osobę gorliwą, pilną, żarliwą lub kogoś, kto się gorliwie o coś stara. W Polsce znane od XV wieku.

Imię Emilian wywodzi się od nazwiska, wywodzącego się z Etrurii, rzymskiego rodu patrycjuszy Aemilianus (Emiliusze). Według tradycji imię to oznacza tyle co żarliwy, rywal bądź pochodzący z rzymskiego rodu Emiliuszów. Pochodne imię to Emiliusz.

Żeńska forma imienia Emilian. Jest to imię pochodzenia łacińskiego, od słowa aemulor ("ta, która rywalizuje, współzawodniczy, zazdrośnica") lub od nazwy rodu rzymskiego Emiliuszy (Aemilius).

Jest to oboczna, rzadko spotykana forma imienia Emil. Wywodzi się ze słowa aemulus ("ten, który rywalizuje, współzawodniczy z kimś", "zazdrośnik") lub od nazwy rodu rzymskiego Emiliuszy (Aemilius).

Jest to imię pochodzenia niemieckiego, prawdopodobnie skrót imion Ermengard, Irmgard. W Polsce rozpowszechnione dopiero w XIX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodu Enniuszów.

Jest to imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego imienia Chanok, oznaczającego "pełen poświęcenia". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Henoch.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, prawdopodobnie skrócony wariant imienia Epafrodytos.