Imiennik (strona 54 z 206)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów dzie- ("położyć, postawić"; "zrobić, uczynić"; także "rzec, powiedzieć") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "ten, który buduje sławę".

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów dzie- ("położyć, postawić"; "zrobić, uczynić"; także "rzec, powiedzieć") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "ta, która buduje sławę".

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów dzirży- ("trzymać") i -sława ("sława"). Oznaczało prawdopodobnie "tę, która posiada sławę". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Dziersława, Dzirsława, Dzierżysława.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członu dziwi- ("patrzeć z zachwytem", "podziw, zachwyt") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, który sławi zachwyt".

Imię to zostało zaczerpnięte z języka angielskiego. Ma hebrajskie pochodzenie i oznacza dar Pana". Ciekawostka Spolszczenie tego imienia nastąpiło w latach 90.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Powstało z od połączenia starogermańskich słów eber - "dzik" i hard - "dzielny".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów ebur- ("dzik, odyniec") i wulf ("wilk").

Jest to staroangielskie imię żeńskie, składające się z członów ed" "majątek dziedziczny, posiadłość dziedziczna" i"burg" "ochrona, opieka". Imię oznacza "opiekunka posiadłości".

Jest to włoska forma norweskiego lub szwedzkiego Hedda, co stanowi zdrobnienie od imienia Hedwig, czyli germańskiej formy imienia Jadwiga. Ciekawostka Edda to nie tylko imię, ale także nazwa węgierskiej grupy muzycznej, a także najważniejszej islandzkiej nagrody filmowej i telewizyjnej.

Jest to imię pochodzenia staroangielskiego, od słowa ede, lub od germańskiego ead ("bogactwo, szczęście, dobrobyt") i ger ("włócznia"). Oznacza tego, który jest "waleczny i szczęśliwy", "obrońcę dziedzictwa lub majątku - mężnego, dzielnego rycerza".