Imiennik (strona 51 z 206)

Jest to imię pochodzenia greckiego lub łacińskiego, od słowa domo ("poskramiać"). Oznacza "ten, który odważnie poskramia swoich wrogów" lub "poskromiony, oswojony". Ale również "pochodzący z rodu Domicjuszów".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "należąca do Domicjusza, adoptowana przez Domicjusza".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Domicjuszy, wywodzącej się od łac. domitus, co oznacza "oswojony, poskromiony". Istniało kilku świętych patronów tego imienia. Ciekawostka Od imienia Domicjusz powstało imię Domicjan.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa dominicus oznaczającego "Pański", "należący do Boga".

Jest to żeński odpowiednik imienia Dominik. Imię łacińskie, oznacza "należąca do Pana".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od XXV wieku, wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celtyckiego Domnus, Donnus lub łacińskiego Dominus ("Pan").

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza "rad gościom w domu". W Polsce imię to notuje się od XIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Domach, Domarat, Domerat, Domierad, Domasz, Domarad.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza "ten, który przynosi dobrą sławę swemu domowi". Wspomniane w dokumentach z XIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego imienia to Domisław, Domasław.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "pochodzący od Donata, należący do Donata".

Jest to imię pochodzenia celtyckiego, oznaczające: "silny tego świata" lub "władca świata".