Imiennik — imiona na literę M (strona 4 z 16)

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, jedno z nielicznej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Aulus, Marek, Tyberiusz, Tytus), skracane jako M.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów mano- ("zwodzić, mamić") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, kto wodzi pokój na manowce" albo "ten, kto mami dobrymi perspektywami".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Nosił je biskup Afryki z czasów najazdu Wandalów na Rzym.

Jest to imię żeńskie pochodzenia celtyckiego, zlatynizowane, oznaczające "wodna". Ciekawostka: Inną formą tego imienia jest Maranna.

Jest to żeński odpowiednik imienia Marceli.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy jednej z gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszów, Marcelli.

To imię męskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od imienia Marceli za pomocą sufiksu oznaczającego przynależność lub pochodzenie.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, oznaczające kobietę należącą do rzymskiego rodu Marcelli.

Jest to łacińskie imię męskie, utworzone od imienia boga wojny - Marsa. W Polsce używane jest od XII w.

Jest to imię notowane w Polsce od XXIV wieku imię męskie powstałe poprzez dodanie do imienia Marcin typowej dla imion słowiańskich cząstki "sław.