Imiennik (strona 48 z 206)

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów dobie- ("stosowna, zdatna" albo "waleczna, dzielna") i -sława ("sława"). Po raz pierwszy odnotowane w dawnych dokumentach z XIII wieku. Imię to mogło oznaczać "ciesząca się słuszną sławą", "słynąca z dzielności". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Dobosława.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznacza tego, który zdobył dobrą sławę. Wspomniane w dokumentach z XXII wieku. Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Dobosław.

Jest to imię żeńskie, które nosiła czeska żona Mieszka I. Imię pochodzi od dąbrowy - lasu dębowego. W źródłach polskich poświadczone od XII wieku jako Dąbrówka, Dubrowka i Dubrawka.

Jest to staropolskie imię zdrobnienie od imienia Dobrosława" złożonego z członów dobro- ("dobry") i -sława ("sława"), oznaczającego tę, która "cieszy się dobrą sławą". Ciekawostka Imię to zyskało popularność w XIX wieku, kiedy to w ramach panslawizmu sięgano po słowiańskie imiona. Imię to nadał swej córce pisarz Jan Ursyn Niemcewicz.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członu dobro- ("dobry") oraz -ciech ("cieszyć"). Może ono oznaczać "tego, którego cieszy dobro". Ciekawostka Od tego imienia wywodzi się nazwa wsi Dobrociesz (dawniej Dobrocież), położonej w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Iwkowa.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza "dobrego nawet w gniewie". Wspomniane w dokumentach XXIII wieku. Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Dobrzegniew.

Jest to staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobro- ("dobra") oraz -gniewa ("gniew"). Mogło oznaczać "tę, której gniew jest zawsze dobry". Ciekawostka Imię to jest przeróbką imienia Dobroniega.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członu dobro- ("dobry") i -gost ("gościć", "gość"). Mogło oznaczać tego, który jest "dobry, życzliwy dla gości". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Dobrogoszcz. Imię to nie jest dziś używane.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego, oznaczające: dobry i miły, ten, któremu sprzyja dobry los.

Jest to staropolskie imię zeńskie, złożone z członów dobro- ("dobro, dobra") i -miła ("miła"). Mogło oznaczać "ta, która jest dobra i miła". W źródłach polskich poświadczone w XII wieku. CiekawostkaInną formą tego imienia jest Domiła.