Imiennik (strona 38 z 206)

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające "zielony pęd"lub "młode dziewczę". Był to również przydomek greckiej bogini Demeter" boginii urodzaju.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów chocie- ("chcieć") i -bor ("walka"). Mogło oznaczać "pragnącego walki". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Kociebor.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów chocie- ("chcieć") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło oznaczać "pragnący pokoju". Ciekawostka: Inne formy tego imienia to Chocimier, Chocimir, Chocimirz, Kociemir, Kociemiar, Kociemier, Kocimiar, Kocimier, Kocimir, Koćmir.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów chocie- ("chcieć") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "pragnący sławy". Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Chocsław.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów chor i man. Znaczenie pierwszego z nich nie jest jasne, natomiast człon drugi pochodzi od maniti - "zwodzić".

Jest to imię pochodzenia grecko-łacińskiego, wywodzi się od słów Christos lub Christus ("Pomazaniec"). Oznacza kogoś należącego do Chrystusa, chrześcijanina. W staropolszczyźnie używano formy Krystyn.

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, utworzone od przymiotnika chrysanthés: "o złotym kwiatku", pierwotnie odnoszącego się do krokusa.

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego, chrysos - "złoty" i anthos - "kwiat".

Jest to słowiańskie imię męskie, oznaczające tego, który chwali Boga lub szczęście. Imię używane w Polsce od XIII wieku. Dziś praktycznie niespotykane. Ciekawostka Imię to zawiera w odwrotnej kolejności te same człony, które wchodzą w skład imienia Boguchwał.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członu chwali- ("chwalić, sławić, dziękować") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Prawdopodobnie oznaczało kogoś, kto sławi spokój, pokój. W Polsce imię odnotowane w dokumentach po raz pierwszy w XXIII wieku. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Chalimir, Falimir, Falimirz, Kwalimir.