Imiennik — imiona na literę O (strona 2 z 5)

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, a wywodzi się z nazwy rzymskiego rodu Oktawiuszów (Octavius). W Polsce imię to pojawiło się w XIX wieku.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, bezpośrednio powstałe od nazwy rzymskiego rodu Oktawiuszów, dosłownie oznaczające "ósmy z kolei".

Jest to skandynawskie imię o niejasnej etymologii, może być tłumaczone jako "syn starego człowieka", "pokój" lub "dziecko zapowiedziane przez Boga".

Jest to męskie imię germańskie. Pierwszy człon imienia, ald, oznacza "stary", drugi człon mar -"sławny". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Aldmir, Aldmar.

Jest to ruskie przekształcenie skandynawskiego imienia Helga, od słowa helge ("szczęśliwy, pomyślny, zdrowy"). Imię dotarło na Ruś w IX wieku wraz z Wikingami. W Polsce notowane od XIII wieku, również jako Alg i Holga.

Jest imię męskie pochodzenia litewskiego, oznaczające: "sławny".

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "mieszkanka Olimpu".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "mieszkaniec Olimpu" lub "mieszkaniec miasta Olimpia".

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, oznacza: "hodowca oliwek", czyli "miłujący pokój" (gałązka oliwna jest symbolem pokoju). Możliwe też jest pochodzenie niemieckie, imię to znaczyłoby wówczas: "wojsko elfów".

Jest to żeńska forma imienia Oliwier.