Imiennik (strona 29 z 206)

Jest to imię męskie, będące neologizmem utworzonym poprzez dodanie do imienia Biedrzych (staropolskiej formy imienia Fryderyk) typowej dla imion słowiańskich końcówki -sław. Imię to funkcjonuje oficjalnie od XIV wieku.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów biez- ("bez") i -(w)uj ("wuj"). Może zatem oznaczać "ten, który nie ma wuja". Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Bezwuj

Jest to imię żeńskie pochodzenia litewskiego.

Jest to imię męskie, którego patronem jest św. Biryn, biskup Dorchester, zmarły w 650 r.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "czarująca". Od tego imienia wywodzi się imię Blandyna. Ciekawostka Blanda to również rzeka w Islandii o długości około 125 km.

Jest to imię męskie pochodzące z języka łacińskiego, utworzone od przymiotnika blandus (ż. blanda) i oznacza: "powabny, wdzięczny, czarujący", ewentualnie "uprzejmy, przyjacielski".

Jest to imię żeńskie pochodzące od łacińskiego imienia Blandina, utworzonego od przymiotnika blandus (ż. blanda)" "powabny, wdzięczny, czarujący", ewentualnie "uprzejmy, przyjacielski".

Jest to imię żeńskie wywodzące się od hiszpańskiej wersji francuskiego imienia Blanche lub z germańskiego blankus, blanchus - "biała". W niektórych językach występuje również w formie Bianka.

Jest to imię pochodzenia starosłowiańskiego. Oznacza: "walczący blisko wroga" lub "obok walecznego druha". Imię notowane od XIII wieku.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, od słowa blatio ("gadać, paplać"). Oznacza gadułę lub błagającego, modlącego się. W Polsce imię to jest notowane od XIII wieku.